“งั้นตอนนี้ไม่ชุลมุน?”
“ก็แยกกับป่านอยู่แล้วอะไรๆ คงจะดีขึ้น ยิ่งตอนนี้เอิร์นมาบอกข่าวใหม่อีกแล้ว”
“ข่าวอะไร?” แล้วสองพี่น้องก็นั่งคุยกันด้วยใบหน้าเครียดเข้ม
--+++++----------+++
14.00น. ร้านทองในตัวจังหวัดน่าน
สายป่านนั่งคุยโทรศัพท์อยู่ในร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามมองผู้คนเข้าออกจากร้านทองของเอิร์นด้วยแววตาเรียบเฉย เธอเดินทางจากเชียงใหม่มาถึงน่านตอนสิบโมงเช้าของวันนี้ ความเจ็บใจทำให้เธอลืมมารยาทสำคัญคือการออกมาจากบ้านสามีโดยไม่บอกกล่าวเพราะความโกรธนั้นบังตาจนมันมืดบอดไปหมด เรื่องที่เอิร์นแอบโทรหานรุติ ‘สามีรัก’ ของเธอ
“มึงอย่าโง่ไปเองสิไอ้เจ้ก” หัวคิ้วขมวด “ใช้ลูกน้องมึงสักสามสี่คนมาอุ้ม กูแค่จะสั่งสอนที่มันมายุ่งเรื่องของกู”
“อย่าแรงนะมึงเดี๋ยวกูจะซวย” ไอ้เจ้กหน้าหม้อที่ตามมาถึงบ้านในวันที่เฟบโดนวางยาเอ่ยเตือน ทั้งคู่เป็นเพื่อนกันสมัยมัธยมกินเที่ยวด้วยกัน เคยนอนด้วยกันหลายครั้งตั้งแต่สายป
