ตอนที่ 11
ลานจอดรถ
"ไม่นึกเลยนะคะว่าที่คุณแพรพลอยพูด จะเป็นเรื่องจริง"
เธอไม่รู้จักเลยว่าเขาเป็นใครมาจากไหน รู้เพียงว่าเป็นนักธุรกิจต่างชาติที่กำลังจะเข้ามาลงทุนที่ไทย
ไม่นึกเลยด้วยซ้ำว่าเขาจะรวยขนาดนี้ แถมยังเป็นลูกคนใหญ่คนโตอีก ถ้ารมิตารู้สักนิดเธอคงจะปฏิเสธทานมื้อกลางวันกับเขาไป เพราะคิดว่าคงจะไม่เหมาะสมเท่าไหร่นัก
"ทำไมคุณไม่บอกฉันล่ะคะ?"
"แล้วถ้าคุณรู้แล้ว มันจะเป็นยังไงต่อครับ?"
"ฉัน... ฉันไม่เคยมีเพื่อนเป็นคนดังหรือนักธุรกิจนี่คะ ก็แค่พนักงานกระจอกๆ ในโรงแรม กลัวว่าจะทำให้คุณเสียภาพลักษณ์ไปด้วย"
"อะไรคือภาพลักษณ์ครับ?" เขาไม่ค่อยเข้าใจภาษาไทยมากนัก
"คือ..."
"ถ้าคุณกำลังหมายถึงผมจะดูแย่ในสายตาคนอื่น อย่างที่คนไทยชอบแบ่งแยก อันนั้นไม่ต้องคิดเลยครับ เพราะผมให้ค่าความเท่าเทียมของคนเท่ากัน"
"ค่ะ..."
"ทีนี้คุณก็ไม่ต้องคิดมากแล้วนะครับ"
จากนั้นธีรกฤษณ์ก็ขับรถกลับมาส่งรมิ
