ตอนที่ 2 ข้อตกลงมีกิ๊ก

2145 คำ

ต่างคนต่างกิ๊ก : ตอนที่ 2 ข้อตกลงมีกิ๊ก แม้ว่าแพรกับรัตน์จะห่างเรื่องร่วมรักกันเกือบสองเดือนจนพอเริ่มมีอารมณ์จากการดูหนัง แทนที่จะแสดงบทรักอย่าเร่าร้อน กลับดูเหมือนว่าจะยังขัดเขิน รัตน์บรรจงขบเม้มริมฝีปาก พลางใช้ลิ้นจี้ชอนไช มือเอื้อมไปบีบขยี้หน้าอก รัตน์มีอารมณ์เต็มที่ ช่วงล่างชี้ชูชัน เพียงแต่ต้องการปลุกอารมณ์และรอเวลาที่พอเหมาะ แพรก็ปลดปล่อยอารมณ์เต็มที่ แพรมีอารมณ์จากการดูหนัง แพรรับรู้เรื่องราว แต่ดูเหมือนว่าช่องสาวของแพรจะไม่พร้อม ไม่มีสัญญาณของความอยาก ไม่มีความชุ่มชื้นจากน้ำของแพร มีแต่น้ำลายของรัตน์เท่านั้น ยิ่งทำนานไปดูเหมือนว่าแพรจะยิ่งอึดอัด “รัตน์...แพร...มัน...ไม่รู้ทำไม...แพรขอโทษ” แพรบอก ก่อนจะขยับออกห่าง รัตน์รีบตามไปกอดทันที “ทำไมเหรอ” รัตน์ถาม แม้จะไม่พอใจแต่ก็พยายามเก็บอารมณ์ไว้ “แพร...แพรไม่มีอารมณ์...แพรไม่รู้เพราะอะไร” แพรทำเสียงสั่นๆ “ที่จริงงานบ้านก็มีคนช่วยทำ ไม่ต้องเหนื่อยเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ” รัตน์บอก รัตน์ก็ไม่รู้ว่าปัญหามันเกิดจากอะไร “ก็นั่นนะสิ ไม่ใช่ว่าแพรไม่อยากทำนะ” แพรบอก “แต่ตะกี้เหมือนจะมีอารมณ์นะ” รัตน์บอกพยายามกระตุ้นต่อ “ใช่…มันมีมาแว่บนึง แต่พอนึกถึงเรื่องงานกับเรื่องลูกมันก็หาย หรือแพรจะเข้าวัยทองแล้วอ่ะรัตน์” แพรบอก “วัยทองอะไรกัน รัตน์เคยอ่านเจอมันต้องสี่สิบสี่สิบห้านะ จะมามีตอนสามสิบห้าได้ไง” รัตน์อมยิ้ม “มันอาจเกิดกับแพรเร็วก็ได้” แพรทำหน้าปลงๆ “ไปเที่ยวกันมั้ย ไปทะเล ไปน้ำตก” รัตน์ชวน “ก็เคยลองแล้วนี่เดือนที่แล้ว” แพรบอก รัตน์ก็ยอมรับว่ามันไม่ได้ผล “แล้วตอนแรกทำไมถึงมีอารมณ์ล่ะ เพราะอะไร” รัตน์ถาม “ไม่รู้สิ...เพราะหนังนั่นล่ะมั้ง” แพรก้มหน้า “แพรชอบใช่มั้ย เราจะได้ดูกันบ่อยๆ” รัตน์บอก “ก็ได้...ผ่อนคลายดี แต่ดูหนังแบบอื่นก็ได้นะ แนวแบบนี้มันยังไงก็ไม่รู้” แพรบอก “ได้ๆ” รัตน์รับปาก “รัตน์...แบบในหนัง ในชีวิตจริงมันมีจริงมั้ย” แพรถาม “มีนะ...รัตน์เคยอ่านเจอในเนต สามีมีกิ๊ก ภรรยามีกิ๊ก แต่ก็เข้าใจกัน อยู่ในขอบเขตกติกา เหมือนในหนังไม่มีผิด” รัตน์บอก “ในบ้านเราก็มีเหรอ” แพรถามต่อด้วยความสนใจ “มี...ก็ที่อ่านเจอคือบ้านเรานี่แหละ แต่ไม่มีใครยอมรับหรอก มันก็แค่เฉพาะกลุ่มเท่านั้น” รัตน์บอก จากนั้นทั้งสองก็นิ่งเงียบไป รัตน์กำลังคิดว่าแพรพูดเรื่องหนัง อาจจะกระตุ้นอารมณ์อีกครั้งก็ได้ รัตน์จึงตัดสินใจเข้าไปกอดแพรอีกครั้ง “พรุ่งนี้เข้าไปเช็คสต๊อคกันหน่อยนะคะ หลายรายการน่าจะต้องสั่งเพิ่มแล้ว” แพรบอก รัตน์มองเมียรักแบบท้อใจ ก่อนจะพยักหน้า แพรหอมแก้มบอกว่าฝันดีแล้วก็ได้เวลาเข้านอน...... วันต่อมาความพยายามของรัตน์ก็ยังไม่หมด แพรก็ดูเหมือนอยากจะมีไรกับรัตน์เหมือนกัน ยิ่งวันนี้แพรใส่ชุดนอนที่ดูเซ็กซี่ รัตน์ก็ยิ่งมีอารมณ์ใหญ่ รัตน์ตั้งใจหาหนังเรทอาร์ที่เป็นเรื่องราวประมาณมีกิ๊กมีชู้อีกครั้ง เพราะคิดว่าแพรจะมีอารมณ์อย่างที่หวัง หลังหนังจบ...อารมณ์แพรก็มา “อืมมม...รัตน์...อูยยย...จร่วบบบ” แพรร้องบอก ทั้งสองทำท่าสลับหัวหาง แพรก็ดูดของรัตน์เต็มปาก รัตน์ก็ปรนเปรออยู่กับช่วงล่างแพร “เสียววว..รัตน์จ๋า...ใส่เถอะ...ซี้ดสสส” แพรบอก ความปรารถนาของรัตน์กำลังจะสมหวัง รัตน์หมุนตัวกลับแล้วเข้าประกบสอดใส่ มันพุ่งเข้าไปจนมิดลำ “อูยยย...แพรจ๋า” รัตน์คราง นี่เป็นครั้งแรกในรอบสองเดือนที่รัตน์ได้ส่งแก่นกายเข้าในของแพร แต่พอตั้งท่าจะโยก ดูเหมือนแพรจะหมดอารมณ์ “แพรแสบอ่ะรัตน์...เจ็บแล้ว...เอาออกก่อน” แพรบอก ดูเหมือนน้ำหล่อลื่นของแพรจะเหือดแห้งไป “ใช้เจลดีมั้ย” รัตน์ถาม พยายามที่จะทำต่อ “ไม่ได้ผลหรอก...แพรไม่มีอารมณ์แล้ว” แพรบอก รัตน์จ้องมองแบบเคืองๆ แต่ก็ยอมถอนแก่นกายออกไป รัตน์แสดงสีหน้าไม่พอใจให้แพรเห็น “แพรขอโทษ...แพรผิดเอง...มา...รัตน์...แพรทำให้เอามั้ย” แพรบอก เอื้อมมือมาจับของรัตน์ที่แข็งชูชัน “ไม่เอา...ถ้าจะทำเราต้องทำด้วยกัน เราต้องมีความสุขด้วยกัน” รัตน์บอก “แต่...ไม่รู้ว่าแพรจะพร้อมให้ทำเมื่อไหร่” แพรบอก “ถ้าไม่พร้อมพี่ก็ช่วยตัวเองไปก็แล้วกัน ไม่มีปัญหา” รัตน์พูดแบบน้อยใจจนแพรจับความรู้สึกนั้นได้ รัตน์เข้าห้องน้ำ แพรไม่รู้ว่ารัตน์กำลังช่วยตัวเองมั้ย แพรได้แค่นอนคอยบนที่นอน แต่ในใจคิดไปถึงตอนดูหนังสองเรื่องที่ผ่านมาสองวัน แพรมีอารมณ์ตอนดูหนัง แพรรู้สึกว่ามีน้ำซึม แต่ทำไมพอจะถึงตอนร่วมรักจริงๆกลับไม่มีอารมณ์ขึ้นมา ทันใดนั้น...แพรก็มีความคิดบ้าๆเกิดขึ้น ถ้าจะทำแบบในหนัง มันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แพรอยากบอกรัตน์ แต่ถ้าพูดออกไปก็ดูไม่ดีเพราะเป็นผู้หญิง แพรจึงคิดรวบรวมคำพูดบางอย่าง พอรัตน์ออกมาจากห้องน้ำมานอนใกล้ๆ แพรก็ตัดสินใจพูด “ถ้าแพรอนุญาตให้รัตน์มีกิ๊กแบบในหนังล่ะ รัตน์จะโอเคมั้ย” แพรถาม ทำเอารัตน์หน้าเหวอ “อ...อะไรนะ ได้ไงล่ะ” รัตน์ตกใจ “ได้สิ..เรื่องนี้แพรเข้าใจนะ มันเป็นความต้องการของผู้ชายที่มีมากกว่าผู้หญิง” แพรบอก “แต่...ไม่ๆ มันดูไม่เหมาะเท่าไหร่” รัตน์บอก “รัตน์...ในเมื่อมันเป็นความผิดของแพร แทนที่จะช่วยตัวเอง แทนที่จะไปเที่ยวผู้หญิงหากิน รัตน์ก็มีกิ๊กแทน เหมือนในหนังที่เราดูไง อยู่ในขอบเขตกติกา” แพรบอก รัตน์จ้องมองหน้าไม่นึกว่าแพรจะพูดแบบนี้ “ไม่เอาหรอก รัตน์จะไปมีความสุขคนเดียวได้ไง” รัตน์บอก คราวนี้แพรจ้องหน้ากลับมา “งั้นถ้าแพรแบบว่า...มีกิ๊กบ้างล่ะ” แพรทำหน้าแปลกๆ ทำเอารัตน์สงสัย “ยังไงเหรอ” รัตน์ถาม เริ่มคาดการณ์สิ่งที่แพรจะพูด “เราทำเหมือนในหนังดีมั้ย ต่างคนต่างก็มีกิ๊ก” แพรบอก คำพูดนี้ทำรัตน์ตกใจยิ่งกว่าก่อนหน้า “แพร...พูดจริงเหรอ...เอ่อ...รัตน์รักแพรนะ รัตน์...ไม่รู้สิ รัตน์ทำใจไม่ได้” รัตน์บอก “ก็แค่ลองดู ไม่ต้องถึงขนาดในหนังก็ได้” แพรบอก “เอ่อ...แพรรับได้เหรอถ้ารัตน์มีกิ๊ก” รัตน์ถาม ใจนึงก็นึกอยาก แต่อีกใจก็กลัวเกิดปัญหา “รับได้สิ แต่รัตน์ล่ะรับได้มั้ยถ้าแพรมีบ้าง” แพรถามกลับ ฟังที่แพรพูดแพรดูตั้งใจกว่ารัตน์ “อืมม...ถ้ามันทำให้ชีวิตคู่เราดีขึ้น รัตน์ก็รับได้นะ” รัตน์บอก “งั้นลองดูนะ เกิดว่ามันไม่เวิร์กเราก็เลิกทำดีมั้ย” แพรบอก แพรก็ไม่รู้ว่ามันจะช่วยอะไรได้บ้าง “ก็ดีเหมือนกัน ลองดูก่อน ถ้าแพรโอเค...รัตน์ก็โอเค แล้วจะเริ่มยังไงล่ะ มันจะง่ายๆเหมือนในหนังมั้ย” รัตน์นั่งนึก “ใช่ๆ...ยังไงดี ไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้ด้วยสิ รัตน์ละเคยมีมั้ย อิอิ” แพรถาม ดูเหมือนแพรจะร่าเริงขึ้นมา “มีได้ไงล่ะ หลอกถามรัตน์ใช่มั้ย ฮ่าๆๆ” รัตน์หัวเราะ ทั้งสองเริ่มอารมณ์ดีอีกครั้งซึ่งถือเป็นสัญญาณที่ดี ทั้งสองนั่งคิด รอให้อีกฝ่ายเสนอ แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูด จนในที่สุดรัตน์ก็เป็นฝ่ายเสนอขึ้นมา “เอางี้มั้ย เรามาแบ่งงานกัน จันทร์ถึงพุธ รัตน์ไปที่ร้าน ส่วนแพรจะไปไหนทำอะไรก็ได้ หมายถึงเป็นวันว่างของแพรไป ส่วนวันพฤหัสถึงเสาร์ก็สลับกัน รัตน์จะอิสระ แพรก็ไปที่ร้าน วันอาทิตย์เราจะอยู่ด้วยกันเป็นวันครอบครัว” รัตน์เสนอ “ไม่เลวนะ...ก็ดี จันทร์ถึงพุธ...ว่างตั้งสามวันแล้วแพรจะทำไรดีล่ะ แพรเลือกไปที่ร้านกับรัตน์ได้มั้ย” แพรถาม “อ้าว...จะหากิ๊กไม่ใช่เหรอ อิอิ” รัตน์ขำ “ถ้ามีแล้วก็ไม่ยาก แต่มันยากตรงที่ไม่มีนี่ซิ…เฮ้อ” แพรถอนหายใจ “ใช่ๆ...จริงด้วย ฮ่าๆๆ แต่ว่าลองดูแล้วกันนะ” รัตน์บอก ก่อนจะโอบกอดเมียรักไว้ “งั้นเริ่มวันจันทร์นี้นะ” แพรบอก รัตน์พยักหน้า จากนั้นทั้งสองก็นิ่งเงียบอีกครั้งเหมือนกำลังทบทวน “แพร..เราต้องมีลิมิตด้วยนะ” รัตน์บอก “ลิมิตยังไงเหรอ” แพรถาม “ก็...ยังไงดีล่ะ ก็คือว่า เป็นแค่กิ๊กเท่านั้น ห้ามวุ่นวายเรื่องครอบครัว แล้วก็....ต้องไม่ควงออกหน้า ต้องเป็นความลับไม่ให้ใครรู้ อืมมม...แต่เราสองคนต้องรู้เห็นกัน คือ...คือต้องไม่เป็นความลับของเราสองคน แล้วก็...อะไรอีกล่ะ” รัตน์พยายามนึก “ต้องไม่ผูกพันจริงจัง ต้องไม่รักกันแม้จะมีอะไรกัน” แพรบอก “อูยย...ไม่ๆๆ ไม่ถึงขั้นนั้น รัตน์ไม่ยอมหรอก” รัตน์บอก ยังไม่อยากให้แพรถึงขั้นร่วมรักกับกิ๊ก “อิอิ แพรหมายถึงรัตน์นะ ไม่ใช่แพร แพรไม่มีหรอก ถ้าจะมีก็คงเป็นแค่เพื่อนคุยเพื่อนเที่ยว เพราะแพรไม่มีอารมณ์ฮ่าๆๆ รัตน์นั่นแหละระวัง อย่าถึงขั้นไปทำใครเค้าท้องล่ะ” แพรย้ำ “ไม่แน่นอน เอาเป็นว่าไม่ถึงขั้นนั้นนะ แค่พอให้กระตุ้นอารมณ์พอ โอเคมั้ย...ครบมั้ยลิมิตของเรา” รัตน์ถาม พยายามนึกทบทวน “น่าจะครบนะ” แพรบอก “โอเค...ตามนั้น แต่เรายังรักกันอยู่นะ เราจะรักกันตลอดไป” รัตน์ย้ำ “รักสิ รัตน์คือคู่ชีวิตแพรนะ” แพรบอก แล้วทั้งสองก็กอดให้กำลังใจกันและกันก่อนที่จะเข้านอน สองผัวเมียไม่พูดเรื่องนี้จนกระทั่งเช้าวันจันทร์ “แพร...นอนต่อก็ได้ วันนี้เป็นวันว่างของแพรนะ” รัตน์บอก “อืมม...ใช่ๆ แพรลืมไปเลยนะเนี่ย” แพรบอก “วางแผนไว้ยังว่าจะไปไหนดี” รัตน์ถาม “อืมม...วันนี้คงจะไปห้าง อยากไปทำผม อยากไปซื้อของ” แพรบอก “อย่าลืมหากิ๊กด้วยนะ” รัตน์บอก “ไม่มีหรอก คงไม่มีใครมาจีบคนอายุสามสิบห้า” แพรยิ้ม “ไม่แน่หรอก แต่งตัวให้สวยๆ เซ็กซี่นิดๆ ก็น่าจะพอเป็นที่สะดุดตาได้” รัตน์บอก แพรส่งยิ้มมาให้อีกครั้ง รัตน์ออกจากบ้าน จุดหมายแรกคือพาลูกชายไปส่งที่โรงเรียนอนุบาล ขณะที่แพรก็อาบน้ำแต่งตัว พลางทบทวนคำที่รัตน์บอกไว้ แพรเลือกใส่ชุดที่ดูสวยและเซ็กซี่พอประมาณ เกือบห้าปีที่ไม่ได้มาเดินห้างคนเดียวแบบนี้ ทุกทีจะต้องมีรัตน์อยู่ข้างๆ แพรรู้สึกว่ามีผู้ชายมองมาบ้าง แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามา แพรไปร้านทำผม ไปเลือกซื้อเสื้อผ้า ก่อนจะมาเลือกซื้อของใช้ จากนั้นก็ได้เวลาอาหารเที่ยง แพรรู้สึกแปลกๆที่ต้องทานอาหารคนเดียว “พี่แพร” เสียงผู้ชายทัก แพรหันมามองจนพบกับหนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลา แพรเค้าหน้าว่าคุ้นๆแต่จำไม่ได้ว่าเป็นใคร “ค่ะ..น้อง...รู้จักพี่ด้วยเหรอคะ...เอ่อ...แต่พี่คุ้นๆหน้านะ” แพรบอก มองชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์ ดูเท่ห์และสมาร์ท “ผม...ทีม ที่เคยไปดูแลงานตกแต่งภายในให้ร้านพี่ไงครับ” ทีมบอก “อ๋อๆ จำได้แล้ว” แพรบอก “แล้วพี่ผู้ชายแฟนพี่แพรล่ะครับ” ทีมถาม แพรนึกขำที่จำชื่อแพรได้แต่จำชื่อรัตน์ไม่ได้ “รัตน์เค้าอยู่ร้านค่ะ พี่มาคนเดียว” แพรบอก ตอนนี้แพรไม่ได้คิดถึงประเด็นอื่นนอกจากแสดงน้ำใจเชิญทีมนั่ง “นั่งก่อนค่ะ พอดีเลยพี่ทานข้าวคนเดียวพอดี เดี๋ยวพี่เลี้ยงเองนะคะ” แพรบอก ทีมส่งยิ้มไม่ปฏิเสธน้ำใจ แค่วันแรกที่มาคนเดียว แพรก็มีโอกาสได้ทานข้าวกับหนุ่มน้อยสุดหล่อ ดูเหมือนแผนที่สองผัวเมียวางไว้จะได้ผล.......... จบตอนที่ 2

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

App Store Google Play

Facebookexpand_more