ซื้อเธอมารักกัน

บทที่2 ความวุ่นวายของพี่น้อง

หลายวันผ่านไป

"ไอ้บริ๊น!!"

"โอ้ย เฮียอะไรเนี่ย ผมเจ็บนะ!"

"แกแอบเอาไวน์ฉันไปกินอีกแล้วใช่ไหมห๊ะ ไอ้น้องเวร!"

"ทำไมเฮียต้องว่าผมแบบนี้ด้วย เฮียไม่น่ารักเลย ผมไม่รักเฮียแล้ว"

"แกตายซะเถอะ!"

"อ๊ากกก เจ๊ช่วยด้วยยย"

เสียงโหวกเหวกโวยวายของสองพี่น้องทำให้เบสต์ที่กำลังป้อนข้าวลูกสาวอยู่หันไปมองบ้านข้างๆ อย่างสงสัยว่าสองพี่น้องทะเลาะอะไรกันแต่เช้า

"เฮียกับบริ๊นทะเลาะอะไรกันอีก"หมอปุณณ์เดินลงมาจากชั้นสองของตัวบ้านเดินมาชะโงกหน้ามองไปบ้านข้างๆ เห็นบริ๊นที่วิ่งหน้าตาตื่นมาทางบ้านตัวเองวิ่งผ่านหน้าหมอปุณณ์เข้ามาในบ้านมองหาพี่สาวพี่กำลังนั่งป้อนข้าวหลานสาวเขาอยู่ก็รีบวิ่งไปหาทันทีพร้อมกับไบร์ทที่วิ่งตามน้องชายมาติดๆ

"แกออกมานี่เลยนะ"ไบร์ทวิ่งมายืนตรงหน้าน้องสาวที่มีน้องชายนั่งแอบอยู่ด้านหลัง

"เจ๊ช่วยด้วย ช่วยผมด้วยเฮียจะตีผม เมื่อกี้เฮียก็เอาไม้เบสบอลตีผม"บริ๊นได้ทีฟ้องใหญ่โตแล้วกอดเอวพี่สาวไว้แน่น ใบปอวัยขวบกว่าหันไปมองคนเป็นลุงก็ชูแขนอยากให้อุ้ม

"อะไรกันเฮีย ทำไมเล่นแรงกันแบบนี้"เบสต์ต่อว่าพี่ชาย

"เบสต์ไม่ต้องไปเข้าข้างมันเลยนะ มันแอบเอาไวน์ที่เฮียสะสมไปกินอีกแล้ว ขวดละเป็นแสนเลยนะ แกมานี่เลย"ไบร์ททำท่าจะดึงบริ๊นออกจากเบสต์แต่บริ๊นก็กอดเอวพี่สาวไว้แน่น

"โฮ เฮียรวยจะตายก็ซื้อใหม่สิ ขวดแค่นั้นขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก หนูใบช่วยป๊ะป๋าหน่อยสิ"บริ๊นหันไปพูดกับไบร์ทและหันมาอ้อนใบปอที่มองเขาตาปริบๆ อย่างน่ารัก

"แกไม่ต้องมาอ้อนลูกฉันเลยนะ"ไบร์ทโวย

"ลูกผมครับ ลูกผม"หมอปุณณ์เดินมานั่งข้างลูกสาวและหอมแก้มใบปอฟอดใหญ่

"โตขนาดนี้แล้ว ยังตีกันเป็นเด็กๆไปได้ พอเลยๆ เฮียนั่งก่อนสิ มากินข้าวกันบริ๊นเขยิบออกไป เจ๊หายใจไม่ออก"เบสต์เริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับสองพี่น้องคู่นี้ที่พอย้ายมาอยู่บ้านเดียวกันก็ทะเลาะกันบ่อยๆ ส่วนใหญ่ก็เป็นน้องชายที่ชอบหาเรื่องให้พี่ชายคนโตอย่างไบร์ทหัวเสีย

เบสต์ลุกจากเก้าอี้ไปยกอาหารที่แม่บ้านทำเอาไว้มาวางไว้ที่โต๊ะโดยมีหมอปุณณ์ตามไปช่วยด้วยอีกแรง ส่วนไบร์ทก็นั่งลงแทนที่น้องสาวและป้อนข้าวหลานสาวแทนทำให้บริ๊นเขยิบตัวไปนั่งฝั่งตรงข้ามเพราะกลัวโดนพี่ชายจะตีตัวเองตอนที่พี่สาวไม่อยู่

หลังจากที่ทุกคนย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่ ส่วนใหญ่ไบร์ทและบริ๊นจะฝากท้องไว้กับบ้านของเบสต์ เพราะมีแม่บ้านคอยทำอาหารให้ บางวันเบสต์ก็จะพาใบปอไปนอนเล่นในบ้านของไบร์ทหรือบางครั้งไบร์ทและบริ๊นก็มักจะมานอนเล่นกับหลานสาวเสมอ

"พรุ่งนี้แกเข้าไปดูโรงงานด้วย มีสินค้าที่ต้องส่งออกไปเช็คให้เรียบร้อย"ไบร์ทเอ่ยปากบอกน้องชายระหว่างนั่งทานอาหารร่วมกัน

"ครับผม"บริ๊นรับคำ

"เบสต์ พรุ่งนี้ไปพบลูกค้ากับเฮียหน่อย"ไบร์ทหันไปหาน้องสาวที่เริ่มกลับเข้ามาทำงานในบริษัทและเริ่มสร้างแบรนด์เสื้อผ้าของตัวเอง

"งั้นพรุ่งนี้ปุณณ์เอาใบปอไปคลินิกด้วยนะ"เบสต์หันไปฝากฝังลูกสาวกับสามีที่ในวันพรุ่งนี้ต้องเข้าคลินิกแทนหมอกอเตยที่ติดสัมนา

"ได้ครับ"หมอปุณณ์รับคำ ตอนนี้ใบปอที่มีอายุได้1ขวบกว่า อยู่ในช่วงที่จดจำและเริ่มรู้เรื่องมากยิ่งขึ้นทำให้เบสต์ไม่ห่วงที่จะต้องห่างจากลูกสาวเพราะหมอปุณณ์ก็มักจะเอาใบปอติดสอยห้อยตามไปในที่ทำงานบ่อยๆ เมื่อคนเป็นภรรยาติดงาน

"งั้นพรุ่งนี้ถ้าป๊ะป๋าเสร็จจากงานแล้วจะแวะไปหาหนูใบนะคะ"บริ๊นหันไปพูดกับหลานสาวอย่างเอาใจ ใบปอยิ้มตาหยีให้อย่างน่ารัก

"จะไปหาใบปอหรือไปหาใคร"เบสต์เหล่ตามองน้องชายอย่างหมั่นไส้

"เอ้า! ผมก็จะไปหาหนูใบกับเฮียปุณณ์ของผมไง เอ้อ~"บริ๊นทำหน้าตาเลิ่กลั่กแกล้งพี่สาว ที่รู้ทั้งรู้ว่าเขาจงใจเข้าคลินิกเพื่อไปหาใครก็ยังจะมาแกล้งถาม

"รักเฮียแกขึ้นมาเลยนะทีนี้"ไบร์ทอดหมั่นไส้ที่จะแขวะไม่ได้

"ผมก็รักเฮียมาตั้งแต่ไหนแต่ไรล่ะ เน๊อะ"บริ๊นหันไปตอบไบร์ทและหันไปขอความเห็นจากหมอปุณณ์ที่แค่ยิ้มให้เฉยๆ

"หมอปุณณ์ยิ้มแห้งเลย ฮาฮ่า"เบสต์เมื่อเห็นหน้าสามีตัวเองก็อดขำไม่ได้ ความพี่เขยและน้องเมียที่ชอบแย่งความรักกันเป็นประจำอยู่ๆคนเป็นน้องชายกลับรักพี่เขยขึ้นมาซะงั้น

จากนั้นทุกคนก็นั่งพูดคุยกันไปตามประสาพี่น้องในช่วงวันหยุด จนกระทั่งช่วงบ่ายบริ๊นที่ไม่รู้จะไปไหนเลยมานอนอยู่โถงกลางบ้านนอนไขว้ห้างมือหนึ่งไกวเปลหลานสาวที่นอนกลางวัน มือหนึ่งยกโทรศัพท์มือถือใส่หูฟังเปิดดูหนังไปด้วย

เบสต์ที่เห็นว่ามีคนดูแลลูกสาวแทนเลยหอบเอกสารและงานของเธอที่ทำค้างไว้มานั่งทำที่โซฟาตัวใหญ่ที่มีหมอปุณณ์นอนหลับพักผ่อนอยู่ ส่วนพี่ชายคนโตอย่างไบร์ทก็นอนหลับพักผ่อนอยู่ที่เปลใต้ต้นไม้ใหญ่ที่สวนหน้าบ้านของตัวเอง

จนกระทั่งช่วงเย็นของวันบริ๊นที่นอนหลับไประหว่างไกวเปลหลานก็ตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นเมื่อได้นอนหลับไป2-3ชั่วโมง ลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจหันมองไปในเปลก็ไม่พบหลานสาวตัวเองอยู่แล้ว มองซ้ายขวาก็ไม่เห็นมีใครอยู่ในบ้าน ได้ยินเสียงแว่วๆ มาจากหน้าบ้านตัวเองเลยลุกขึ้นยืนแล้วเดินกลับไปทางบ้านของตัวเองก็เจอกับบรรดาญาติพี่น้องที่นั่งเล่นกันอยู่ที่สวนหน้าบ้าน โดยมีปัณณ์กับมิเชลที่นั่งเล่นอยู่กับใบปอ

"ไม่มีใครปลุกผมเลย"บริ๊นล้มตัวลงนอนตักของเบสต์ที่นั่งอยู่บนเสื่อ

"ก็เห็นหลับสบายก็เลยไม่อยากกวน"

"ไกวเปลหลานยังไงให้ตัวเองหลับ"ไบร์ทที่นอนอยู่บนเปลเหล่ตาตำหนิน้องชายแต่ไม่ได้จริงจังอะไรมากนัก

"ใบปอเรียกป๊ะป๋าตั้งหลายรอบ ป๊ะป๋าหลับสนิทไม่รู้เรื่อง"เบสต์เอ่ยอย่างขำๆ ที่ใบปอตื่นขึ้นมาเรียกบริ๊นให้อุ้มลงจากเปลแต่คนเป็นน้าชายหลับสนิทไม่รู้เรื่อง จนปุณณ์ที่ตื่นนอนพอดีได้ยินเสียงลูกสาวเลยลุกมาอุ้มใบปอลงจากเปล

"ป๊ะป๋าขอโทษนะคะ"บริ๊นดึงใบปอมาหอมและมากอด

"ฉันอยากกินบาร์บีคิวจัง ทำบาร์บีคิวกินกันไหม"มิเชลเอ่ยถามเบสต์

"เอาสิ"เบสต์พยักหน้าเห็นด้วยหลังจากนั้นทั้งหมดก็เริ่มตระเตรียมปาร์ตี้ในมื้อเย็น โดยที่โยกย้ายและจัดสถานที่สวนหน้าบ้านแยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่

ตกดึก

หลังจากที่ปาร์ตี้บาร์บีคิวเริ่มขึ้นและได้จบลงไปได้ไม่นาน บรรดาหนุ่มๆ ที่ยังคงนั่งดื่มกันโดยมีทิมเพื่อนของปัณณ์และบริ๊นตามมาทีหลัง เบสต์และมิเชลเข้าบ้านไปแล้ว ส่วนไบร์ทก็ขอตัวไปดูผับของตัวเอง หมอปุณณ์ก็เข้าบ้านไปพร้อมภรรยาไม่ได้อยู่กินกับน้องๆ เพราะพรุ่งนี้ต้องเข้าคลินิก ที่สวนหน้าบ้านจึงมีปัณณ์ บริ๊นและทิมที่ยังนั่งดื่มและพูดคุยกันอยู่ตามประสาวัยรุ่น

"แล้วสรุปมึงกับเบลล่านี่ยังไง"ทิมหันมาถามเพื่อนรักอย่างบริ๊นที่ช่วงนี้เห็นควงเบลล่านักแสดงสาวหน้าใหม่เมื่อไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา

"กูก็ไม่ได้อะไร ปกติ"เพราะส่วนตัวบริ๊นไม่ได้จริงจังและเป็นคนขี้รำคาญจึงไม่ได้อยากผูกมัดกับผู้หญิงคนไหน ที่ผ่านมาก็แต่หาความสุขให้ตัวเอง ไปดื่มไปกินไปเที่ยวเจอคนถูกใจก็ดีลกันไปหลับนอน วันไนท์แสตนด์แค่นั้นก็จบวินวินทั้งสองฝ่าย

"มึงไม่ได้อะไร แต่เบลล่าอะไรด้วยไง"เพราะนักแสดงสาวคนนี้ค่อนข้างที่จะขี้เหวี่ยง ขี้วีน ลูกคุณหนูไฮโซทำให้ทิมรู้สึกเป็นห่วงบริ๊นขึ้นมาถ้าจะเกิดปัญหาต่างๆ ตามมา เพราะตอนนี้เบลล่าก็เริ่มพูดออกสื่อแล้วว่ามีคนของใจและกำลังพูดคุยกันอยู่

"เอ้า จะให้กูทำไงว่ะ กูก็คุยกับเขารู้เรื่องแล้วว่าถ้าจบก็คือจบ"ก่อนหน้าที่บริ๊นจะดีลสาวก็มักจะมีข้อตกลงก่อนที่จะขึ้นเตียง ถ้าผู้หญิงรับได้ก็ไปต่อ ถ้ารับไม่ได้ก็จบตรงนั้น

"ไหนมึงว่าครั้งเดียวไม่ซ้ำไง ทำไมเบลล่ามึงซ้ำ"ทิมยังคงเซ้าซี้ไม่เลิกจนบริ๊นนึกรำคาญ

"เอ๊ะ มึงนี้ก็เขาขอกูก็จัดให้ไง มึงจะมาพูดเรื่องนี้ทำไมว่ะ เสียอารมณ์"บริ๊นบอกปัดอย่างรำคาญและยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม

"มึงระวังไว้บ้างนะ ไอ้บริ๊น คนอย่างประเภทเบลล่านี่กูดูแล้วน่าจะเหมือนๆกับลูกพีช มึงก็ฟังไอ้ทิมไว้บ้างแล้วกัน"ปัณณ์เอ่ยปากเตือนเพื่อนหลังจากตนเคยอาบน้ำร้อนมาก่อน เรียกได้ว่าเข็ดขยาดกับเรื่องแบบนี้เลย

"เออน่า กูรู้แล้ว"บริ๊นบอกอย่างรำคาญ เขาไม่ใช่คนที่ไม่ทันมารยาผู้หญิงซักหน่อย ถึงเขาจะมีผู้หญิงเข้าหาตลอดแต่บริ๊นก็มักจะมั่นใจเสมอว่าตนจะไม่ตกเป็นเหยื่อให้กับผู้หญิงประเภทลูกพีชที่ปัณณ์เคยเจอเป็นอันขาด

"ถ้าถึงวันนั้นมีจริงขึ้นมา กูจะนั่งหัวเราะให้ฟันหลุดเลย"ปัณณ์หมั่นไส้กับท่าทางมั่นใจของบริ๊นซะเหลือเกิน ที่ผ่านมาบริ๊นว่าปัณณ์ไว้เยอะเรื่องผู้หญิง ถ้าวันหนึ่งเกิดพลาดขึ้นมา ปัณณ์นี่แหละจะเป็นคนแรกที่จะซ้ำเติม

"ไม่มีวันนั้นซะหรอก"บริ๊นตอบอย่างมั่นใจ ปัณณ์จึงเบะปากให้กับความมั่นหน้าของเพื่อน จากนั้นทั้งสามคนก็นั่งกินพูดคุยกันต่ออีกสักพักจึงแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน