วันเวลาเดือนเศษกับสถานการณ์เสมือนเล่นละคร ไศลาได้บทเรียนตรงนั้นมากกว่าที่คิด เรื่องที่เคยตั้งค่าในสมอง กับการเดินทางด้วยเหตุผลอันแสนพิเศษ บัดนี้กำลังตอกย้ำ ถึงคำว่าเล็กน้อยให้เธอได้รู้รสชาด อะไรก็ตามที่เคยเจอมาเยอะ นับแต่นี้เป็นต้นไปจะยิ่งเยอะกว่า ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เธอเป็นคนเลือกเอง เธอไม่ได้ต้องการเอาชนะอุดมการณ์ และไม่ต้องการอยู่เหนือทิฐิหรอก เพียงแค่เวลานี้สิ่งที่ต้องเลือก ตัวเลือกมันมีน้อยก็เท่านั้น
ใช่ ถ้าเธออยากได้ลูกเสือ แต่ไม่เข้าถ้ำเสือ แล้วจะจับเสือได้ยังไง
... สมมุติต้องรอมันอยู่หน้าถ้ำ รอจับมันด้วยมือเปล่า กับเสือตัวที่ใหญ่มหึมา แถมเป็นพ่อพันธุ์โคขุนชั้นดี แบบนี้เธอจะรอดไหม เฮอะ ตอบแบบไม่ต้องคิด ไม่มีทาง!
หญิงสาวถือว่า.. โอกาสนี้ไม่ได้มีมาบ่อยๆ
" เอาล่ะไศลา อยู่บ้านเขาอย่านิ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกเขาเล่น ฟู่ว! "
" บ่นอะไรอยู่! "
"....!!! "
" ฮ่าๆๆ "
" โอ้ย คุณสก็อ
