คำสารภาพ

1566 คำ

ฉันนั่งมองท้องฟ้าอันมืดมิดที่มีดาวอยู่เต็มไปหมดอยู่แบบนี้มาสักพักแล้ว ตอนนี้ฉันไม่กล้าแม้แต่จะเดินเข้าไปภายในบ้านเพราะกลัวว่าถ้าเดินเข้าไปแล้วบังเอิญเจอกับเลโอฉันจะทำตัวไม่ถูก 'แต่ดึกป่านนี้แล้วคงนอนแล้วมั้ง' ฉันคิดได้แบบนั้นเลยลุกขึ้นเตรียมจะเข้าบ้านเพราะตอนนี้อากาศภายนอกเริ่มเย็นแล้วและอีกอย่างพรุ่งนี้ฉันยังต้องไปโรงเรียน "อ๊ะ..."ฉันลุกขึ้นยืนเตรียมจะเดินเข้าบ้านแต่พอหมุนตัวกลับหลังมาก็ชนเข้ากับเลโอพอดี ข..เขามาอยู่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่? "เห็นเธอมานั่งนี่สักพักแล้วกลัวว่าจะหนาวน่ะ"เลโอพูดขึ้นพร้อมกับคลุมเสื้อแขนยาวลงบนไหล่ให้ฉันก่อนจะหันหลังเดินกลับ "ด..เดี๋ยวเลโอ"ฉันรั้งเขาไว้ด้วยการดึงชายเสื้อ "ถ้าไม่อยากนั่งอยู่ต่อแล้วก็กลับเข้าบ้านเถอะเริ่มดึกแล้ว.."เลโอพูดขึ้นอีกครั้งแต่น้ำเสียงของเขาทำให้ฉันรู้สึกหนาวขึ้นมา มันฟังดูห่างเหินจัง... "ฉันไม่เข้าไป..."ฉันเดินอ้อมมาดักหน้าเลโอไว้พลา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม