CHAPTER 25
241 คำ
Chapter 25: Sweet argument
“KAILAN naman iyon?” tanong ko sa kanya. Hindi ako naniniwala na si Arveliah nga ang nakita niyang nagpapatugtog ng piano dahil nasisigurado ko na hindi talaga marunong sa keyboard ang kapatid ko.
Kaya sino? Sino naman kaya ang nakita niyang babae na nagpapatugtog ng piano at pinagkamalan pa niyang si Arveliah?
“It’s about two years ago. Hmm, sa isang hotel iyon sa Italy. Hindi ko na maalala pa ang eksaktong oras, basta a birthday party iyon. Masquerade ball ang theme. She was wearing a dark gown,” paliwanag niya na parang inaalala pa niya ang gabing iyon.
Unless nag-piano lessons nga siya ng hindi namin nalalaman? But it’s very impossible. Walang oras si Arveliah para ro’n at kahit binabalewala ko siya ay alam ko ang mga ginagawa niya. Kahit ang schedules niya ay alam ko rin. Naka-monitor din ako sa mga flight niya. Hindi siya pumupunta sa other country kung hindi lang tungkol sa business.
Italy, birthday party and masquerade ball. Hmm... Ano naman ang gagawin ni Arveliah sa Italy para lang sa...
“I believe na hindi ang kapatid ko ang nakita mo,” sabi ko at nagpatuloy na sa pag-akyat.
“What do you mean by that?” naguguluhan niyang tanong. Naalala ko na nga, may birthday party kaming dinaluhan noon pero hindi lang iyon isang beses. Hindi ko na rin maalala pa. Matagal na rin kasi iyon. “May Ann.”
- ผู้เขียน
