รินรดาตื่นขึ้นมาอีกทีเกือบเช้า ทั้งที่กะเอาไว้ว่าเธอจะเพียงแค่นอนให้หายเพลียแล้วจะรีบกลับไปหาลูกที่โรงพยาบาลทันที เพราะการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ทำให้ชายหนุ่มที่นอนกอดเธอไว้พลอยงัวเงียตื่นขึ้นตามกัน เขาเห็นด้านหลังเปลือยเปล่าจากแสงไฟจากหัวเตียง
รินรดาคว้าเอาผ้าห่มอีกตัวขึ้นมาปกปิดส่วนด้านหน้า แล้วต้องสะดุ้งเมื่อสัมผัสอุ่นจากปากหนาที่จูบลงแผ่นหลังเปล่าเปลือย กับสองแขนที่โอบตัวเธอจากด้านหลัง ตามด้วยคำถามว่า
"ทำไมรีบตื่นจัง นี่ยังเช้ามากอยู่เลย นอนต่ออีกนิดเถอะนะ"
"ไม่ค่ะ ช้ากว่านี้ไม่ได้ เกิดยัยหนูตื่นขึ้นมาไม่เจอริน แกจะขวัญเสียเอาได้ ยิ่งนอนแปลกที่อยู่ด้วย"
รินรดาให้เหตุผล ด้วยน้ำเสียงและสีหน้าค่อนข้างจริงจัง จนชายหนุ่มต้องยอมผละออก หญิงสาวยิ้มน้อย ๆ แล้วผุดลุกขึ้น เดินหยิบเสื้อผ้าที่ถูกเขาถอดทิ้งไว้บนพื้นห
