Kabanata 17

1581 คำ

"Valdecañas, Ma. Nowelle C. With Merit." Pilit na ngiti ang iginawad ko sa mga tao. Today is my graduation, may natanggap pa akong award. You should be very happy, Nowelle! But I couldn't. Parang may kulang, well... palagi naman. Tsk! I'm so stupid! "Congratulations, Anak!" bungad nina Mommy at Daddy pagkababa ko sa stage. They hugged me and kissed my cheek. They are all smiling at me, even Tita Kezia and Tito Zach. Pinilit ko namang ngumiti pero hindi ko talaga kaya. Nagmumukha lang akong natatae. "Salamat po," walang ganang sagot ko. Rinig ko ang pagtikhim nilang lahat at kani-kaniyang iwas ng tingin sa akin. Hindi ko alam kung naaawa sila sa akin o naiinis na dahil paulit-ulit na lang akong ganito. Hindi man lang ako makausad sa nakaraan. "Let's take a picture! You need to ngumi

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม