"What? Totoo naman ang sinasabi ko, ha. Bakit ayaw mo ba 'yon?" Kahit na natatawa siya, I can still see adoration in his eyes.
"Tigilan mo na nga 'yang kalandian mo, 'tol. Hindi ko na kaya ang masamang titig na ibinibigay ng mga ka-klase natin." Sinamaan ko siya ng tingin. Hindi ko alam kung sadyang likas na chismosa ang mga 'to. Mahina na nga ang boses namin, naririnig pa nila. Mas mabilis pa silang magreact kaysa sa akin kapag may sinabi si Zech. Ang titindi!
"What the hell is happening? Oh my gosh! What's the meaning of this?" sigaw mula sa labas. Rinig ko pa ang malakas na pagkahulog ng isang bagay.
Lahat kaming nasa loob ng classroom ay napatingin sa labas. Ang ilan pa ay lumabas na mismo upang mag-usisa.
Kitang-kita namin ang naiiyak na si Kirstin. Naihulog niya rin ang mga dalan
