ตอนที่ 45 แข็งใจ รัชชานนท์ไม่รู้ตัวเองเลยด้วยซ้ำว่าตนเองขับรถมาถึงโรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อไร เขารีบวิ่งเข้าไปในห้องพิเศษเด็ก ครั้นเปิดประตูเข้าไปก็เห็นลูกสาวถูกเจาะแขนห้อยสายน้ำเกลือ “คุมพ่อ มาแย้วเหยอคะ คุมพ่อทำงานช้า นานิคิกถึง” ยิ่งได้ยินเสียงเรียกของลูกสาว ดวงตาคมก็พร่าไปด้วยหยาดน้ำตา ค่อย ๆ ยกเท้าที่หนักอึ้งเดินมายืนอยู่ที่หน้าเตียง ยื่นมือออกไปลูบใบหน้าเล็ก ๆ ทว่ามือยังไม่ทันได้สัมผัสกับใบหน้าลูกสาว ก็ถูกคนตัวเล็กผลักออกมาเสียก่อน “ออกไปค่ะ!!!...คุณออกไปเดี๋ยวนี้” “หนูนัด...มันไม่ใช่แบบนั้นนะ เธอฟังพี่ก่อนได้ไหม” รัชชานนท์พยายามจะกอดเมียตนเองเอาไว้ แต่แล้วกลับถูกเธอผลักอีกครั้ง “อย่ามาถูกตัวฉัน เอามือสกปรกของคุณออกไป!!!...อึก...อึก...”ณัฐวดียกมือปาดน้ำตาตนเอง และหันหลังให้กับคนตัวโต “หนูนัดพี่ไม่รู้ว่าลูกจะป่วย พี่ผิดเอง ขอโทษนะครับ” ณัฐวดีไม่สนใจ เธอยังคงหันหลัง เกาะเตียงของลูกสา

