4. หลานสาวยายนวล
919 คำ
(เด็กของดินแดน)
อีกด้าน
#ณ อู่ซ่อมรถมอเตอร์ไซค์(ดินแดนService)
09:15น.
~~~~~ เสียงรถมอเตอร์ไซค์ของกันต์หรือเด็กช่างในร้านของดินแดน ได้ขับเคลื่อนเข้ามาจอดไว้ข้างร้านหรือตำแหน่งเดิมที่จอดเหมือนทุกวัน
"ไอกันต์! มาสายอีกแล้วนะมึง!" เป็นเสียงเบียร์ลูกน้องของดินแดนหรือเด็กช่างในร้านอีกคน เบียร์เอ่ยตำหนิรุ่นน้องไปทันทีที่รุ่นน้องมาทำงานสายอยู่บ่อยครั้ง จนเขาไม่รู้จะบ่นแทนนายจ้างหรือเจ้านายอย่างดินแดนยังไงแล้ว ขนาดบ่นทุกวันแต่กันต์ก็ยังมาทำงานสายเหมือนเดิม
"โธ่พี่เบียร์ วันนี้ผมมาสายแค่สิบห้านาทีเองนะพี่" กันต์เอ่ยแถออกไปเหมือนทุกครั้งที่เขามาสาย พลางเดินเข้าไปในร้านโดยมีถุงขนมติดไม้ติดมือมาด้วย ขนาดโดนบ่นโดนตำหนิอยู่แทบทุกวันเรื่องมาทำงานสาย แต่กันต์ก็เหมือนจะไม่รู้สึกรู้สาอะไร
"จะมาสายกี่นาทีก็คือสาย มึงยังจะแถอีกนะ กูล่ะเบื่อจริงๆเลยกับมึงเนี่ย เห็นเฮียดินไม่พูดไม่บ่นเข้าหน่อย เอาใหญ่เลยนะมึง" เป็นเสียงชินเด็กช่างในร้านอีกคนพูดขึ้นอย่างเอือมระอาในความไม่รู้สึกรู้สาของรุ่นน้องอย่างกันต์
"ขอโทษคร๊าบที่ผมมาสาย อ่ะ กินหนมดีกว่า ผมแวะซื้อมาจากตลาดเมื่อกี้ ยังร้อนๆอยู่เลย" เมื่อโดนรุ่นพี่ทั้งสองคนบ่นเยอะๆเข้า กันต์จึงเอ่ยขอโทษออกมาอย่างทะเล้น ประโยคหลังพูดพลางยื่นถุงขนมไปวางไว้ข้างๆรุ่นพี่ทั้งสองคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ม้าหินอ่อนตัวยาวที่ตั้งอยู่ในร้านหรือหน้าร้านที่มีไว้สำหรับให้ลูกค้าที่มารอใช้บริการของทางร้านได้นั่งรอกัน
เบียร์กับชินก็ได้แต่ส่ายหน้าเอือมระอาให้กับรุ่นน้องอย่างกันต์ แต่กระนั้นพวกเขาก็หยิบขนมที่กันต์ซื้อมาให้ขึ้นมาและกินแต่โดยดี ซึ่งมันก็เป็นปกติของพวกเขาที่อีกคนมักจะบ่นและอีกคนก็เถียงหรือแถไปเรื่อยแบบนี้เป็นประจำ จนกลายเป็นเรื่องปกติ
ส่วนนายจ้างหรือเจ้าของร้านอย่างดินแดนที่นั่งอยู่ในร้านบนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานที่เลอะไปด้วยคราบน้ำมันเครื่องสีดำ ก็ได้แต่มองลูกน้องหรือเด็กช่างในร้านทั้งสามคนนิ่งๆโดยไม่คิดจะเอ่ยตำหนิหรือบ่นอะไรออกไป เพราะเขาชินไปเสียแล้วกับลูกน้องทั้งสามคนของเขา อีกอย่างเขาก็ขี้เกียจพูดขี้เกียจบ่น เพราะเท่าที่เด็กในร้านบ่นกันเองมันก็น่าจะพอแล้ว คงไม่ต้องถึงมือเขาหรอก
"เมื่อกี้ผมเจอน้องเฟิร์นที่ตลาดด้วย แต่ที่เด็ดกว่านั้นคือเพื่อนน้องเฟิร์นอย่างแจ่มเลยพี่ ตัวนี่ขาวโบ๊ะเลย แก้มก็อมชมพู~ โคตรน่ารักสุดๆ ผมเห็นแล้วอยากจับฟัดเลย อย่างแจ่ม" กันต์พูดถึงสาวๆที่เขาเห็นในตลาด ตามประสาหนุ่มๆที่เห็นสาวสวยก็อดที่จะเอามาพูดไม่ได้ พลางซ่อมรถมอเตอร์ไซค์ของลูกค้าที่ซ่อมคาอยู่ยังไม่เสร็จ มาสายก็ต้องขยันไว้ก่อน เพราะขี้เกียจฟังรุ่นพี่บ่น
"คนไหนวะ กูเห็นเพื่อนน้องเฟิร์นมีแต่เอ็มมี่ เห็นพาๆกันอยู่แค่สองคน" เบียร์ที่นั่งกินขนมอยู่ก็เอ่ยถามทันทีด้วยความสงสัย เขารู้จักเฟิร์นและเอ็มมี่ดีเพราะเป็นเด็กแถวบ้าน ส่วนลักษณะของสาวอีกคนที่รุ่นน้องอย่างกันต์พูดถึง เขาน่าจะไม่เคยเห็น
"เห็นว่าเป็นหลานยายนวลเพิ่งย้ายมาจากกรุงเทพ ชื่อเมเบล" กันต์เอ่ยตอบตามที่เขารู้มา เพราะเมื่อกี้ที่ตลาดเขาได้แวะทักทายสาวๆกลุ่มนั้นก็เลยพอรู้มาบ้าง
"ยายนวลที่บ้านอยู่ในซอยเนี่ยเหรอ" เป็นชินเอ่ยถามขึ้นมาบ้าง
"ใช่พี่ เห็นว่ามาเรียนต่อมอหกที่นี่นะ แต่เสียดายยังสิบเจ็ดอยู่เลย มีหวังจัดเด็กตอนนี้คงได้ไปนอนในคุก ฮาๆๆ~" กันต์เอ่ยตอบและพูดต่อในสิ่งที่เขารู้ เพราะเขาได้ซักถามสาวๆกลุ่มนั้นมาหลายเรื่องพอสมควร และนี่แหละเป็นสาเหตุที่วันนี้เขามาทำงานสาย เพราะมัวแต่แอ๊วสาวๆในตลาด ประโยคหลังเขาพูดแซวตัวเองและหัวเราะอย่างทะเล้น
จากนั้นเด็กช่างในร้านทั้งสามคนก็ทำงานกันตามปกติโดยพูดคุยสนทนากันต่อถึงเรื่องสาวๆ ไม่ใช่แค่กลุ่มของเมเบลอย่างเดียว แต่ในบทสนทนาก็พูดถึงสาวๆกลุ่มอื่นในละแวกใกล้เคียงด้วย ซึ่งมันก็เป็นปกติของหนุ่มๆที่มักจะพูดถึงสาวๆที่ตัวเองต่างถูกตาต้องใจเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว
ส่วนดินแดนที่นั่งเช็คบัญชีอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานเหล็กที่เลอะไปด้วยคราบน้ำมันเครื่อง ก็ไม่ได้สนใจอะไรกับบทสนทนาที่เด็กช่างในร้านพูดกันเลย เขายังคงนิ่งเป็นปกติของเขา จะสนใจแค่เรื่องงานและตัวเลขในบัญชีที่กำลังเช็คอยู่เท่านั้น ในชีวิตแต่ละวันของเขาก็สนใจอยู่แค่นี้แหละ
- ผู้เขียน
