CHAPTER EIGHTEEN

2251 คำ

CHAPTER - 18 Dahil  sa  halo-halong  emosyon na nararamdaman ni Pierce ay  mas pinili  niya ang nagmuni - muni  muna o  mas  tamang sabihin  na hinayaan  muna niyang mailabas  niya ang sakit na nararamdaman  niya ng oras  na iyun kaya itinigil  muna niya ang sasakyan  niya sa isang. Pero sa pagtigil  niya ay mas bumuhos ang luha  na pilit  niyang itinatago  sa  mga kaibigan niya. Kaya naman hindi na niya napansin ang mga sasakyan na nagsidaanan lalo na ang isang sasakyan na tumigil sa tabi ng sasakyan niya. " Hey man are you okey? What's  happening  to you? Whay  you are here in the street?" Mga  ilan sa  katanungang  gumulantang sa  kanya kasabay ng pagkatok  sa  windshield  ng sasakyan. Hindi naman agad-agad  nakasagot ang binatang nag-eemote dahil hinamig muna niya ang kanyang sarili

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม