“มีเรื่องอันใดหรือ”
“พระชายามิได้บอกเจ้าค่ะ” สาวใช้ตอบกลับมาด้วยความเคารพ แม้ว่าจะพอรู้เรื่องราวมาบ้าง แต่ก็ไม่อาจพูดให้มากความได้ เพราะผู้สั่งการสั่งมาเพียงเท่านี้ เรื่องบางเรื่องสาวใช้อย่างนางหากพูดมากเกินไปย่อมถูกตำหนิเอาได้จึงเลือกที่จะกล่าวว่าไม่รู้จะดีกว่า
เมื่อดูจากลักษณะของสาวใช้นางนี้ที่กระวีกระวาดมาด้วยความเร่งรีบ แต่ไม่มีความตื่นตระหนกตกใจ แม้จะดูไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร แต่ก็น่าจะเป็นเรื่องเร่งด่วนอยู่สักหน่อย หวังลี่จวินจึงบอกให้สาวใช้คนนั้นรอสักครู่ เพื่อที่จะไปล้างไม้ล้างมือให้เรียบร้อย หลังจากนั้นจึงเดินตามสาวใช้ไปยังเรือนอุดรของแม่สามี
ภายในเรือนอุดรเงียบสงัด เนื่องจากเจ้าของเรือนเองไม่ชอบความอึกทึกครึกโครมวุ่นวายจึงได้สั่งให้ภายในเรือนมีสาวใช้อยู่แค่เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่คอยรับใช้อยู่ห่าง ๆ
พระชายาไป๋นั่งรออยู่ที่ด้านในห้องโถงแล้ว บนโต๊ะข้างๆ ที่นั่งของนางมีสมุด
