Annika

1390 คำ

Seis meses después Cirilla... -              Vamos nena falta poco –  dice Aleksei tomando mi mano mientras yo se la aprieto fuerte. -              Señora Sokolov, una vez más – escucho a la doctora y yo pujo tan fuerte que grito hasta que escucho un fuerte llanto que hace un todo mi dolor valga la pena. -              Quiero verla – digo sonriendo al ver cómo las enfermeras la traen hasta mí. La observo en mis brazos y sonrío, mi hija es hermosa, una combinación entre Aleksei y yo. La pongo sobre mi pecho observando la mata de cabello n***o que corona su cabecita, las enormes y abundantes pestañas que descansan sobre sus mejillas. Me vuelvo a ver a mi esposo quien llora mientras nuestra hija toma uno de sus dedos. -              Es perfecta – dice observándonos – bienvenida mi hermo

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม