บทที่ 37

2247 คำ

แต่ก่อนกลับ เขาก็เห็นกุหลาบช่อโตวางอยู่ในรถหรู เลยหันมามอง ประมาณว่าเธอเป็นคนซื้อดอกไม้ให้เขาเหรอ? “ฮอตจัง” “ฮอตอะไร หนูเป็นคนซื้อมาให้เฮียเองไม่ใช่เหรอ?” “รู้ได้ยังไงว่าหนูเป็นคนซื้อ เห็นด้วยตาตัวเองเหรอ?” “โกรธที่แฟนเก่ามาหาเฮียใช่ไหม?” “ลองให้แฟนเก่าหนูมาหาบ้างไหม?” “แพรหงษ์” “ใจเขาใจเรา เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก” เขามองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนที่เธอจะขึ้นไปนั่งบนรถ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเพื่อตัดช่องสนทนาระหว่างเรา สเตตัส : ถ้าของเก่ามันตัดยากนัก กูก็ควรพอ เวนนี่มหัศจรรย์ : เป็นไรชะนี ขึ้นสเตตัสตัดพ้อเฉย หงษ์คนสวย : มึง เวนนี่มหัศจรรย์ : ว่า? หงษ์คนสวย : กูไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลยว่ะ เวนนี่มหัศจรรย์ : ฮะ ไอ้หมาราเชนทร์ทำมันอะไรมึง พรึบ! โทรศัพท์ถูกดึงไปอ่านข้อความ พอเธอจะหันไปแย่งคืน เขาก็เปลี่ยนฝั่งถือ แล้วยื่นออกไปอ่านนอกตัวรถ พอรู้ว่าน้องชายตัวเองย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม