CHAPTER 5 นอนอ้าขาให้ผมเอาเอง Nc++
1089 คำ
CHAPTER 5 นอนอ้าขาให้ผมเอาเอง Nc++
ปึก! ปึก!
"พี่เตยอ้าขาหน่อย มันเข้ายาก" กดกระแทกเข้าไปสองครั้งติดทว่าเข้าได้แค่หัวทำเอาเขาขบกรามแน่น เนื้อด้านในตอดรัดระรัวจนเขาแทบจะหลั่งทั้งที่ยังไม่ได้เข้าไปสุด
"จ..เจ็บ เจ็บ!" สองมือดันสะโพกสอบที่อยู่ระหว่างขาให้ถอยออกไป มันเจ็บมากไม่มีความสุขเหมือนตอนโดนใช้นิ้วเลย..
"อดทนหน่อยครับ ผมก็เจ็บ" ขยับเข้าออกเชื่องช้ากลัวว่าถ้าทำหลุดแล้วพี่เตยจะไม่ยอมให้สอดใส่อีก..เขาจึงค่อยเป็นค่อยไป
"ฮาล ฉันเจ็บ!" แหวใส่คนตรงหน้า ผลักไปหลายรอบเขาไม่มีวี่แววจะหยุดเลยสักนิด
"ผมก็เจ็บนะ!" ตอกกลับเสียงดัง ใจอยากกระแทกรัว ๆ แต่ต้องมาเล้าโลมอยู่แบบนี้..เ****นจะตายห่าแล้ว
"..." เตยใสที่โดนตวาดกลับหยุดชะงักนิ่งอยู่กับที่ด้วยความตกใจ แต่ฤทธิ์แอลกอฮอล์และสิ่งที่คนตรงหน้ามอบให้ทำให้เธอไม่สามารถคิดอะไรได้นาน
เตยใสถูกจับพลิกตะแคงข้าง โดยที่ขาอีกข้างพาดไปบนบ่าแข็งแรง แก่นกายใหญ่ขยับเข้าขยับออกมองความสวยงามและแพนดี้ตัวจิ๋วที่รัดแคมเนื้อเธอแน่น..เห็นแล้วรู้สึกหงุดหงิด ตัดสินใจฉีกกระชากมันทิ้งซะ..จะได้ไม่บาดผิวสวย ๆ
"อ๊ะ อื๊ออ ~ จ..จุก จ..เจ็บ"
"พี่ซิงไหมเนี่ย ตอดแน่นจนผมจะแตกแล้วนะ" มองรอยแยกที่ไร้แพนดี้ปกปิดให้เสียอารมณ์ด้วยต้องการปลดปล่อย ตอกกระแทกย้ำไปหลายครั้งติดจนเกร็งกระตุก
"ซี๊ดดดด.." ซี๊ดปากพึงพอใจ ไม่กี่ครั้งที่ได้สอดใส่ทำให้เขาแตกไว คงเป็นเพราะไม่ได้มีอะไรกับใครมานานเลยทำให้เสียวกว่าใช้มือ
ทันทีที่ผละออกมีลิ่มเลือดติดอยู่ที่ปลายถุงในนั้นมีน้ำขาวขุ่นอัดแน่น..ตาคมหรี่ลงไปมองความสวยงามที่ห่างจากเอ็นใหญ่ไม่กี่คืบด้วยความแปลกใจ
รอบ ๆ ขึ้นรอยแดง..เขาจึงใช้นิ้วแหวกกลีบเนื้อสองข้างให้แยกออกจากกันก้มลงไปมอง 'ชัดเจน! เปิดซิงรุ่นพี่'
"หึ.." แค่นหัวเราะในลำคอ เป็นผู้หญิงคนแรกของประเทศไทยที่เขาพึงพอใจมาก! ถ้าไม่มีอะไรติดขัดรอบต่อไปก็อยากให้เป็นเธออีกครั้ง หลาย ๆ ครั้ง แบบไม่ผูกมัด
ตาคมเหลือบมองเจ้าของความสวยงามตอนนี้หลับไปแล้ว..โดนกระแทกจนตัวโยนยังหลับลง หึ.. ฝันว่ามีคนไกวเปลให้อยู่หรือไงถึงได้นอนหลับทิ้งตัวแบบนี้
"เมามากหรอ ? ก็ไม่นะ..สามขวดเอง" หอมไปที่แก้มขึ้นสีฟอดใหญ่
"สองขวดคือผมเทให้พี่.."
เขาตัดสินใจอุ้มพี่เตยออกมาจากรถเพื่อให้เธอเข้าไปนอนพักในบ้าน รุ่งเช้าหากตื่นมาโวยวายจะรีบไปส่ง..
กลิ่นหอมปนน้ำหล่อลื่นที่เปื้อนนิ้วลอยกระทบจมูก..ไหนจะเสื้อผ้าที่ไม่ได้ใส่ให้เรียบร้อยก่อนอุ้มลงจากรถ ทำให้เขาอยากต่อกับเธออีกครั้ง..
แต่คราวนี้ขอต่อที่กระโปรงรถเธอ กล้องหน้ารถทำงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงนี่ เผื่อเปิดดูจะได้รู้ว่าเซ็กซ์เรามันเร่าร้อนขนาดไหน 'ติดใจจะกลับมาซ้ำก็ได้' ไม่ว่ากัน
"พี่เตยครับ.." วางร่างเล็กลงบนกระโปรงรถ โน้มใบหน้าหล่อลงไปกระซิบถามพลางใช้นิ้วลูบคลึงเม็ดเสียวให้เธอ
"อือออ ~" ขาเรียวหนีบเข้าหากัน พยายามปรือตามองทว่าแสงสว่างมันแยงตาทำให้เธอต้องเบือนหน้าหนีและหลับตาลงเหมือนเดิม
"เอาอีกรอบได้ไหม..ผมไม่ไหวอ่ะ"
"..."
"น้ำพี่มันเยิ้มไปหมด ผมถือว่าอนุญาตนะ.." เงยหน้าขึ้นไปเหยียดยิ้มมุมปากให้กล้อง ล้วงหยิบถุงยางอนามัยขึ้นแกะชิลล์ ๆ ก่อนจะใส่
บรรเลงบทสวาทเร่าร้อนกับเจ้าของรถบนฝากระโปรงรถ ท่ามกลางกล้องที่อัดอยู่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เสียงครางในลำคอของเจ้าของรถดังเป็นระยะ บ่งบอกให้รู้..ถึงแม้เธอจะหลับไปแล้วแต่ความเสียวที่เขามอบให้มันยังอยู่!
"ตื่นแล้วห้ามโกรธนะ..กล้องเป็นพยานว่าพี่นอนอ้าขาให้ผมเอาเอง อีกอย่างผมขออนุญาตแล้ว ป้องกันด้วย!!" ดึงถุงยางที่มีน้ำขาวขุ่นขึ้นมาโชว์กล้อง
ช่วงสาย..
เตยใสขยับตัวไปมาเพราะรู้สึกปวดร้าวระบมไปทั้งตัว ปนรู้สึกค้าง..เหมือนว่ากำลังแฮงค์ พยายามขยับตัวลุกขึ้นทว่าก็ต้องล้มลงเพราะแรงดึงของใครบางคน
"มีงานเช้าหรอผมไปส่งไหม ?" กระซิบถามพี่เตยเสียงเบา เมื่อคืนใช้แรงเยอะเหนื่อยอ่ะขอพักอีกหน่อย
"..." เตยใสนอนนิ่งตั้งสติ นึกย้อนกลับไปถึงเรื่องเมื่อวานเธอจำได้ว่าจูบ..จูบกันตรงโซฟาและฮาลอาสาไปส่ง เนื่องจากเธอขับรถไม่ไหว
แล้วเราก็จูบกันในรถ..จูบขอบคุณที่เขาจะเอารถไปส่งให้ในตอนเช้า หลังจากนั้นมันก็... 'เจ็บ จุก..' รีบเอื้อมมือไปสัมผัสช่วงล่าง
'เจ็บจริง!!' เธอทำตาโต หันมองฮาลาร์สที่ยังหลับอยู่ เธอโดนเด็กรุ่นน้องพรากพรหมจรรย์ พรากทั้งที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน 'ฉิบหายมาก!'
"พี่ไม่โอเคหรอ ?" ลืมตาขึ้นมองพี่เตยที่มองเขาอยู่
"..เอ่อ..คือ..คือ" พยายามหันหน้าไปทางอื่นเพื่อเปลี่ยนเรื่องแต่ดันโดนกระชับกอดแน่น เชยคางให้หันมาสบตาระยะประชันชิด..
"พี่ไม่มีแฟน ผมไม่มีใคร ไม่มีอะไรเสียหายนะ"
"อืม.." ตอบในลำคอ รู้ว่าไม่มีแฟน..แต่เรื่องแบบนี้ควรมีกับแฟนไม่ใช่หรอ สิ่งที่เราทำคืออะไร วันไนท์ ? ไม่ผูกมัด
"มีงานด่วนตอนเช้าไหม ผมอยากคุยด้วยหน่อย"
"..พูดมาสิ" ผละออกจากกอด ลุกขึ้นนั่งหันหลังดึงชุดชั้นในให้กลับมาคืนสู่สภาพปกติและรูดซิปเสื้อขึ้นจนถึงคอ
"อยากให้ผมรับผิดชอบไหม ?"
"ไม่ต้อง!!" ใช่..ไม่ต้อง ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย เพราะครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวไม่มีคำว่าต่อไปอีก
"ดีครับ ผมก็ไม่อยากผูกมัดกับใครเหมือนกัน"
- ผู้เขียน
