“ฟ้องสิ ฟ้องเลย ฟ้องไวๆ เลยยิ่งดี พ่อจะได้จับเธอแต่งกับพี่เสียที”
“ไม่มีทาง อย่าคิดว่าจะได้แต่งกับอ้าย อ้ายไม่มีทางแต่งกับคนเลวๆ แบบพี่หรอก”
“งั้นก็เอากันไปเรื่อยๆ แบบนี้ล่ะ เอากันให้ท้องไปเลย ดูซิว่าถึงตอนนั้นเธอจะปฏิเสธพี่ได้มั้ย”
พูดจบปริญก็ก้มลงพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวยหวานอย่างโกรธกรุ่น อารดาเบี่ยงหน้าหนีเป็นพัลวันแต่หัวใจกลับเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมานอกอก เธอไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมจะต้องตื่นเต้นวาบหวามยามถูกพี่ชายซุกไซ้แบบนี้ ใจหนึ่งก็ร้องตะโกนว่ามันผิด เธอกับเขาเป็นพี่น้องกัน แถมเขาก็ยังทำลายคำคำนั้น และพยายามจะยัดเยียดสถานะอย่างอื่นให้เธอ ซึ่งเธอยอมรับไม่ได้ เธอไม่ได้รังเกียจที่ปริญเป็นแค่ลูกเลี้ยงของพ่อ เขาทำหน้าที่ลูกและทำให้พ่อภูมิใจได้มากกว่าลูกสาวแท้ๆ อย่างเธอเสียอีก แต่เธอไม่อยากเป็นไข่ในหินของเขา ไม่อยากให้เขาตามติดแจเหมือนเธอเป็นเด็กไม่รู้จักโต
อารดาคิดเลือนๆ อย่างส
