สำหรับอี้หนิงที่ออกมาช่วยเหลือเขานั้น จิงซิงอี้ขอบคุณและมอบเงินตอบแทนน้ำใจให้ด้วย แน่นอนว่าทั้งอี้หนิงและพ่อของเขาปฏิเสธทันที พวกเขาบอกว่าการที่จิงซิงอี้ช่วยให้พวกเขามีที่อยู่ มีเงินเดือน และยังรักษาอาการป่วยให้ ก็มีค่ามากมายมหาศาลแล้ว ในฐานะที่อยู่ร่วมบ้านเดียวกัน จึงเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องปกป้องคนในบ้าน
แต่จิงซิงอี้ยังยืนยันให้เขารับเงินไป โดยพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “นี่เป็นเงินสินสอดให้เจ้าสาวของพี่ในอนาคต โปรดรับไว้เถอะ!”
ทำให้อี้หนิงหัวเราะออกมาและรับเงินเอาไว้ เขารู้ดีว่าเด็กชายไม่ชอบเอาเปรียบใคร และจะตอบแทนคนที่ดีกับเขาอย่างเต็มที่ด้วย
จิงซิงอี้ซึ่งเห็นฝีมือในการต่อสู้ของเขา ก็อดถามด้วยความสงสัยว่า “พี่อี้หนิงไม่คิดจะเป็นทหารอีกแล้วหรือ”
ชายหนุ่มคิดไปสักพัก “ถ้าพี่ไป แล้วใครจะช่วยดูแลพ่อกับเจ้าล่ะ”
จิงซิงอี้ถอนหายใจ เขาเสียดายฝีมือและอนาคตของอี้หนิงมาก เขาจึงพูดขึ้นว่า “พี่อี
