Kiss Me, Engineer ✅ [COMPLETED]

CHAPTER 12

"We will just clarify things." He said and focused the whole attention on the presentation. I admit that, it makes me nervous. Masyadong malamig at seryoso ang tono ng kaniyang boses kaya kinakabahan ako. I really don't want to see him mad, again. Dahil doon ay nangyari ang isa sa mga dahilan kung bakit ako natrauma sa kanya.

The meeting goes on and it was successful. Isa palang architect si Valjerome kaya niya siguro ako natulungan kanina. Magaling din siyang magpaliwanag kaya habang siya ang nasa harap at nagpapaliwanag ng design ay tutok ang mata ko sa kanya. Halos lahat ay napapasang-ayon niya maliban kay Sylvan na laging nilalait ang mga gawa niya.

"Meeting adjourned." Kuenzier announced. Isa-isang nagsitayuan ang mga tao sa loob ng Conference room at lumabas. I immediately walk towards Val and hug him.

"You did a great job! I didn't know that you're so brilliant." I laugh when I saw how he blush because of my compliment.

"Hindi naman. May hindi nga ako na-impress." He glanced at Sylvan that now, walaking towards us. I looked away trying to calm my heart because it's pounding really fast.

"You did a g—"

"Let's talk." Sylvan cut me off and pulled me outside the room. Pasulyap kong nginitian si Valjerome na ngayon ay gulat sa paghila sa akin ni Sylvan. Marahil ay kilala niya na kung sino ang tinutukoy kong f**k buddy. I don't know where we were heading but I let him pulled me.

We stopped when we are infront of his room. I know that it was his room because I accidentally enter it earlier. Ayaw ko nang alalahanin pa iyon dahil nag-iinist ang pakiramdam ko. Ayaw ko nang maging marupok. Tama na muna. Time out.

"I said no talking to other man! Damnit!" He glared at me before he encircle his arms around my waist. I thought he was going to do something but I'm shock when he just hug me. Nasanay ako sa pagiging mahalay niya. Unting kibot ko ay halik niya ang sasalubong sa akin. Halik na parang magic dahil nagiging marupok ako.

"I just realized that maybe, you want someone that is gentleman. Hindi kasi ako ganoon, Sav. But, I will try. I will try to be gentleman. Even it's not on my vocabulary." He chuckled and held my hand. He get something in his pocket and when I saw what it was, I nearly drop my jaw.

"This ring is the sign of my love. I'm married but I will soon find a way to be with you." He said as he put the knot ring on my finger.

I was waiting for him those three words but it's never came out. Pinipigilan ko ang luhang gustong makawala sa mga mata ko. Gusto ko maniwala pero ayaw ko ulit masaktan. Hindi ko alam kung bakit sa madaling panahon ay nahulog agad ang loob ko sa kanya. It seems that I know him when I was young.

"Sydney needs you, Sylvan."  I pushed him but he's like a statue.

"I need you." Gusto kong matawa sa sinabi niyang iyon. He just need me to warm his f*****g bed. He just meed me to fulfill his erotic fantasy and not in his life. I smile before tapping his shoulder.

"I need you too. To fulfill my s****l fantasies," I chuckled. May kung anong emosyon na dumaan sa mata niya na kahit alam ko kung ano iyon ay hindi ko mapaniwalaan. It's impossible he's hurt because of what I've said.

"Yeah. We are f**k buddies." Iniiwas niya ang tingin at walang sabi na pumasok sa kaniyang kwarto. Isinara niya iyon at narinig ko ang tunog nang pagka-lock nito. Umiling ako dahilan upang mahagip ng mata ko si Val.

"Val! Nice to meet you again!" I chuckled. Kumaway naman siya at pumunta sa kinaroroonan ko. He has this kind of look that he want to ask something but he just controlling his self.

"Ayain sana kita magkape," He invited. I was just going to agree but Sylvan's door suddenly open. I forgot that we're infront of his room. He glared at Valjerome before he pulled me inside his room.

"Back off! Buntis na siya sa akin," I heard him say those words before the sound of him, banging the door. Nilingon niya ako ng may masamang tingin bago ako nilapitan. Damn. Karupukan alert.

"Baby.." His soft voice filled my ears. Nagugulat akong napatingin sa kanya dahil sa lambing ng kaniyang boses. Halos matunaw ako sa klase ng ngiti niya ngayon. Nandoon ang saya at lambing na gustong-gusto kong maramdaman mula sa kaniya noon.

"H-Ha?" Napamura ako sa aking isipan nang mautal pa ako. He chuckled before hugging me on my back. Humigpit ang pagkakabalot ng braso niya nang sinubukan kong tumakas. Gusto kong manatili sa ganitong posisyon pero alam kong hindi kami pwede. May asawa siya habang ako ay wala. Napakakomplikado.

"Stay with me. I don't want you to leave me." He whispered and kissed my exposed shoulder. Napasinghap ako dahil sa lamig ng kaniyang labi. "Masyado kang importante sa akin para mawala lang."

Itinago ko ang gulat. Itinago ko ang pait na bumalot sa sistema ko. Itinago ko ang lahat ng nararamdaman ko kasi sigurado ako na kapag lumabas iyon ay masasabi ko ang nararamdaman ko. It's hard to love someone when you don't but it's much harder when you just pretend you don't love someone when you really do. It's my situation right now. Ang hirap magpigil. Ang hirap pigilan ang salo-salong emosyon na nararamdaman ko.

"May asawa kang tao, Sylvan." Iyon nalamang ang tangi kong masabi. Alam ko sa sarili ko na kasama ako sa pinapaalalahanan ko. May asawa na siya kaya dapat itigil ko na itong nararamdaman ko pero hindi. Mas pinili ko paring sumugal dahil mahal ko siya. Mahal na mahal.

"I got an annulment paper but she just won't sign it. Ikaw ang gusto kong pakasalan." Mas humigpit ang yakap niya sa akin habang muli na namang pinapatakan ng halik ang leeg ko. "Mahal kita, Sav."

Tila huminto ang nasa paligid ko at tanging ang sinabi niya lang ang naririnig ko. Mahal niya ako.

"A-ano?" Paninigurado ko. Hindi ko masabi na baka isa lamang iyong halusinasyon. Dahil sa pagmamahal ko ay naiisip ko na maari niya iyong sabihin.

"Mahal na mahal kita. You're my romantically first love." Hinarap niya ako sa kanya at siniil ang aking labi ng isang marahan na halik. Halik na naramdaman ko ang kaniyang emosyon ngayon. Hindi iyon naging mapusok kagaya ng nakasanayan ko na gawain niya. Marahan at mabagal lang iyon na tila ba ay ninanamnam ang bawat segundo na magkadikit ang labi naming dalawa. Hindi ko na mapigilan ang mapaluha dahil sa samu't sari na nararamdaman.

Mayroong saya dahil sa wakas, narinig ko rin sa kanya ang salitang mahal kita. Panghihinayang dahil hindi kami pwede. Kahit na mahal pa namin ang isa't isa ay hindi niyon mababago ang katotohanan na may asawa na siya. Hinawakan ko ang braso niya at sinuklian ang halik na binibigay niya. Pareho kaming hingal nang magbitiw ang aming mga labi. Isinandal niya sa noo ko ang kaniyang noo habang hawak niya ang aking pang-ibabang labi.

"The first time I kissed this lips, I got addicted." He looked intently on my eyes. Nakatitig lang ako sa kanya, hindi mahanap ang salitang dapat kong isagot. "Hinanap kita simula no'n. Fifteen years, Sav!"

Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. Nagkakilala kami ay wala pang isang taon kaya paanong 15 years? Wala akong matandaan na may nakilala akong isang Sylvan dahil kung mayroon ay hinding-hindi ko malilimutan ang pangalan niya. Masyado siyang gwapo para malimutan.

"Ho—" He cut me off using his lips. He kissed me again. It's still gentle. Napunta ang kamay niya sa magkabilang pisngi ko at siya mismo ang nagposisyon ng aking ulo. Paano ako makakaahon kung ganito ang pinaparamdam niya sa akin? Paano ko siya maiiwasan kung alam kong hindi ko na kaya? Wala akong nagawa kundi sundin ang sinasabi ng utak ko na halikan siya pabalik. Napahawak ako sa suot niyang damit at hinatak ito pababa. May ipinapahiwatig.

"No, baby. From now on, I promise I wouldn't f**k you. After our wedding, we will make love." He give me a peck kiss before hugging me. Hindi ko alam kung alin ang mas gusto ko. Yung Sylvan na mahalay o iyong Sylvan na ganito. Bakit ba ang galing niya sa mga matatamis na salita? Nakakapanlambot ng tuhod tuwing nagsasabi siya ng ganiyan.

"Sylvan. I love you, too." I whispered, just enough for him to hear. Natigil ang paghaplos niya sa pisngi ko at halos marinig ko ang ilang beses niyang pagmumura.

"f**k. Baby, You're killing me." He whispered. Napagmasdan ko kung paano siya tumawa at kung paano sunod-sunod na pumatak ang luha niya. Damn. I really love this man.

"I rpomise that I will annul my marriage. I promise, baby." He hugged me and kissed the top of my head. Hindi ko din mapigilan kung hindi ang lumuha dahil sa sayang nararamdaman. Tuwa na hindi ko pa nararanasan kahit noon pa man. Inilibot ko ang aking braso sa katawan niya at isinandal ang ulo sa dibdib niya. There, I can feel his heartbeat. I can feel that it was pounding really hard.

"You heard it? It's just for you. You're making my heart pound like crazy." He chuckled at ibinaba ang sarili. Isinandal niya rin ang ulo niya sa dibdib ko at bahagya pang napatawa.

"I can feel your heartbeat. I can feel the softness. I can feel the hotness. I can feel the hard ball pok—"

"Pervert!" Hinampas ko ang kaniyang braso na ikinatawa niya lang. Natigilan ako. Kahit kailan ay hindi ko naisip na pwede palang mangyari sa aking dalawa ito. Ang maging masaya kasama ang isa't isa. Walang iniisip na problema. Walang iniisip na negatibong bagay. Kami at ang t***k ng puso lang ang tanging mahalaga.

"I love you so much." He smiled. Nakakatunaw na talaga. Alam ko, sa katagang binanggit niya ay nanakaw na niya ang puso ko. Nahuli na niya. Nasalo na niya.

"Wait. Diba, You said that it's already fifteen years since you kissed me? Wala pa ngang isang taon na nagkakilala tayo at hinalikan mo ako." I asked. Nahiga kami sa kaniyang kama habang nakaunan ako sa kaniyang braso. Hinahaplos niya ang buhok ko habang hindi inaalis ang mga mata sa akin.

"Yes. I met you fifteen years ago." He said. Napatingin siya sa kisame at isang tawa ang lumabas mula sa labi niya. Tila may naaalala na kung ano bago muling humarap sa akin.

"f**k, baby. You really don't remember me," He chuckled and kissed my forehead. "I'm so lonely that time. No one really cares for me even my own father. It's one month that time since my mother was died." I saw the sadness on his eyes so I choose to hug him. "It's okay. Then, One night, I'm just done taking a shower when I saw a woman inside my room."

Hindi pa man tapos ang kwento niya ay nagseselos na ako sa kung sino man ang babae na iyon. Napakaswerte naman niyon at nakaakyat iyon sa kwarto ni Sylvan.

"Nang humarap siya sa akin ay halos matulala ako. It feels like having a worm inside my stomach. I thought she was a robber but she just f*****g steal my first kiss. She introduced herself as 'Savanna Herrera' and she said that she's my future wife." Tumawa siya at pinanggigilan ang pisngi ko.

Nahugot ko ang hininga at hindi makapaniwalang napatitig sa kanya. Ngayon, tanda ko na. Iyon iyong panahon na nagka-crush ako sa kapitbahay namin. That's was my first kiss. Akala ko pa nga ay may mangyayari sa amin dahil sa pagiging mapusok buti na lamang ay napigilan ko ang aking sarili. Namula ang pisngi ko dahil sa kahihiyan. Ginamit ko ang kaniyang dibdib upang magtago sa kahihiyan na nararamdaman ko ngayon.

"Don't be shy, baby. I loved your confidence that time. Hindi ka man lang nahiya na magtapat sa akin. I thought I'm gonna see you after that day pero wala na kayo. Nagtanong ako at sinabi na umuwi na kayo ng Cebu. I'm searching for you the whole time and I'm glad that you choose to work in my company." Ngumiti siya.

Wala na talaga akong pag-asa. Hulog na hulog na ako sa lalaking katabi ko ngayon. Sana ay ganoon din ang nararamdaman niya para sa akin.