วันต่อมาหลี่อี้เทียนพาภรรยากลับมาเยี่ยมน้องสาวที่บ้านเดิม ทางสะดวกเพราะหลินตงสือและหลินจูปักหลักอยู่ที่บ่อนพอดี
“เสี่ยวชิง ทำไมเจ้าไม่บอกข้า”
“ข้าเพิ่งรู้เมื่อวานซืนตอนแม่สื่อมานี่เองเจ้าค่ะพี่หญิง”
หลินชิงเพิ่งพ้นวัยปักปิ่นมาได้เพียงหนึ่งปี ตามธรรมเนียมสามารถออกเรือนได้แล้ว แต่ในสายตาของพี่สาวกลับมองว่ามันเร็วเกินไป การแต่งงานนี้หาได้เกิดจากความรักหรือสมัครใจ และยังซ้ำรอยเรื่องขายบุตรใช้หนี้ นางอดสงสัยไม่ได้ว่าหากบิดามารดายังเป็นเช่นนี้ ต่อไปจะเหลือสิ่งใดให้ขายอีก
“เจ้า…ไม่รู้สึกโกรธหรือเสียใจบ้างหรือ?”
ดวงตาของหลินชิงเป็นประกายสุกใสไร้ซึ่งความกังวล คนถูกถามส่ายหน้าก่อนจะเปิดปาก
“ไม่เจ้าค่ะ ท่านแม่บอกว่าขนาดพี่หญิงแต่งให้ชาวนายังสุขสบาย ข้าแต่งเข้าตระกูลเหอย่อมไม่มีทางลำบาก ข้าคิดว่าดีเหมือนกันเจ้าค่ะ จะได้มีเงินส่งให้ท่านพ่อกับท่านแม่”
หลี่อี้เทียนฟังพี่น้องสนทนากันโดยไม่ออกความเ
