ตอนที่ 9

1416 คำ
ep9 เมื่อรถสปอร์ตสุดหรูมาจอดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง นี่ไม่ใช่บ้านแล้วล่ะ นี่มันคฤหาสน์ชัดๆ สวยหรูพอๆกับบ้านนายนทีเลย เมื่อลงมาจากรถฉันก็อดที่จะเกร็งๆไม่ได้เพราะฉันก็ไม่เเน่ใจว่าหมอเจษฎานี่เป็นคนดีจริงหรือเปล่า “เอ้า เดินตามมาสิ” หมอเจษหันกลับมาเรียกไข่มุกโดยที่เธอกำลังเดินกล้าๆเกร็งๆมองซ้ายมองขวาอยู่ “เอ่อ ไข่มุกรอตรงนี้ได้ไหม” “ทำไม เข้ามาด้วยกันสิฉันไม่ทำไรเธอหรอก” “ก็ได้ค่ะ” เธอเดินตามไปอย่างว่านอนสอนง่าย เข้ามาเรื่อยๆก็หยุดที่หน้าห้องรับแขกเห็นท่านใหญ่นั่งอ่านหนังสืออยู่ทีวีก็เปิด “เอ่อ คุณท่านสวัสดีค่ะ” เมื่อท่านใหญ่หันมาไข่มุกก็ไหว้ทักทาย “เอ้า สวัสดีลูก มากันแล้วหรอนั่งคุยกันก่อนสิ” ไข่มุกกับหมอเจษฎาก็นั่งกันคนละฝั่งท่านใหญ่นั่งกลาง “มาแล้วครับพ่อ มัวดูหนังเดินเล่นเพลิน เกือบค่ำเลย” “ไม่เป็นไร ๆ หนูไข่มุกเป็นไงวันนี้ได้ซื้อของใช้ครบไหม” “ครบค่ะ เยอะมากกว่าที่ใช้ด้วย นี่หนูกะว่าไม่ได้ออกไปซื้ออีกเป็นปีเเน่เลย” “ฮ่า ฮ่า หนูนี่เป็นคนตลกน่ารัก ถึงว่านายนทีนี่หวงจัง” นี่เขาไปหวงเราตอนไหนกันนะ “อ่อค่ะ ไข่มุกแค่พูดความจริง ว่าแต่หนูจะกลับได้ตอนไหนคะ ออกมานานแล้วด้วย” เออจริงพูดถึงอีตานั่นถ้ารู้ว่าเราออกไปไหนเขาจะว่าไหม แต่ก็ลืมไปว่าเขาไม่ได้รักเราคงไม่หวงอะไรหรอกอย่างดีก็แค่เสียเวลาทำงานให้ “อ่ะ อ่ะ ฉันเข้าใจ งั้นทานข้าวกับฉันก่อนค่อยกลับ” “นี่แหละ ธุระของผมคุณพ่ออยากให้ไข่มุกมาทานอาหารด้วยสักมื้อ” “อ้อ ทำไมไม่บอกล่ะคะ ให้สงสัยอยู่ได้ว่ามาทำธุระอะไร” “เอ้า หมอเจษไม่ได้บอกน้องหรอ” “เปล่าครับ กลัวไข่มุกไม่อยากมา” “เปล่าเลยค่ะ ถ้าเป็นคุณท่านไข่มุกก็ยินดี” “หนูนี่น่ารักจริงๆเลย ฉันล่ะคิดถึงน้องสาวเจ้าหมอเจษจัง” “น้องสาวหมอหรอคะ” “คุณพ่อ!!”หมอเจษฎาปรามคุณพ่อที่กำลังจะเผลอพูดอะไรออกไป “เอาล่ะ ๆ ฉันหิวละ” หมอเจษฎากับท่านใหญ่ก็เดินนำไปยังห้องอาหาร ทั้งสามก็นั่งทานอาหารกันจนอิ่ม ได้เวลากลับก็มืดซะเเล้วไข่ทุกเลยร่ำลาท่านใหญ่ก่อนที่หมอเจษฎาจะขับรถมาส่งเธอ รถมาจอดที่หน้าบ้านของนายนที ไข่มุกเดินลงรถมาพร้อมถือถุงของต่างๆหมอเจษก็ช่วยถือลงมาก็เดินคุยกันแบบปกติ เมื่อก้าวเข้ามาเสียงพิสวงก็ดังขึ้น “ไปไหนกันมา” นายนทีกดเสียงลงต่ำเเละมองมายังทั้งสอง เขาสองคนก็หันมองหน้ากันเชิงว่าใครพูดก่อน หมอเจษก็ชิงตอบ “ไปเที่ยวห้างซื้อของ ไปไข่มุกเอาของไปเก็บกัน” หมอเจษฎาทำท่าไม่สนใจและชวนไข่มุกเดินเลี่ยงออกมาแต่ก็ยังมีคนเดินตามหลังมาติดๆ “ซื้อของอะไรนานขนาดนี้” นี่เขาคงรู้จากแม่บ้านละสิที่ว่าไข่มุกออกไปนาน “ก็ของใช้ มีครีม เสื้อผ้า รองเท้า” “หยุด! ฉันไม่ได้หมายถึงของแบบนั้น” “เอ้า” “หมอกลับเถอะค่ะ ไข่มุกจัดการของเอง” “โอเคครับ ผมไปนะ” “ขอบคุณมากๆเลยนะคะ” ไข่มุกยิ้มหวานและไว้สวยๆให้คุณหมอโดยหันกลับมาแต่ไม่ได้มองคนข้างๆ “เธออย่าเอาของใช้เธอไปไว้ในห้องฉัน ต่อจากนี้เธอขนของของเธอออกจากห้องฉันให้หมด แล้วย้ายมาอยู่ที่ห้องอีกห้องข้างๆ” “ค่ะ” ไข่มุกตอบสั้นๆเหมือนเดิม เพราะคิดว่าไม่สามารถเถียงอะไรเขาได้ เลยทำตามที่บอกไป เธอเดินเข้าห้องใหม่ของเธอเองเอาของมาเก็บไว้และก็ไปทยอยเอาของเสื้อผ้าไม่กี่ตัวในห้องของนายนทีออกมาจนหมด และกำลังจะออกมา “ไข่มุก” “อะไรของคุณอีก” “ใครให้เธอไปกับมัน นี่เธอกำลังยั่วโมโหฉันหรอ” นายนทีดูสีหน้าไม่ค่อยดีเริ่มจะมีอาการโมโหอีกเเล้ว “ฉันไปทำอะไรให้คุณ ฉันก็แค่ไปเที่ยวห้างและแวะทานข้าวเย็นตามคำสั่งคุณท่าน” “หึ ต่อไปนี้เธอห้ามไปถ้าฉันไม่อนุญาต” “อะไรของคุณเนี่ย หลบฉันฉันจะเอาของไปเก็บ” “มานี่เลย มานี่” “โอ๊ยย ปล่อย” นายนทีกระขากแขนไข่มุกจนตัวลอยของหล่นหมดและก็ปิดประตู “เพลี๊ยะ นิ่งๆ เงียบๆดิ้ ” นทีเผลอตบไปที่ไข่มุกหนึ่งจนเลือดออกมุมปาก ไข่มุกเองก็ตกใจเพราะเขาไม่เคยทำร้ายเธอรุนแรงแบบนี้มานานแล้ว “ฮึก ไอ้คนใจร้าย ไม่มีเหตุผล ฉันก็คนมีหัวใจเหมือนกัน ฮึบบ ถ้าฉันอยู่แล้วมันลำบากนายก็ฆ่าเลย ฮึก ปล่อยให้ฉันไปสักทีสิ” ไข่มุกเองก็โมโหทั้งโกรธนที “หุบปาก” นทีลากไข่มุกมาโยนลงบนเตียงและก็กระชากเสื้อผ้าของเธอออกจนหมด “กรี้ดด ฮื่อ” นทีถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทันทีและคว้าลำใหญ่มารูดขึ้นลงและยัดใส่ปากเธอ “อื้อออ เอา ออก ไอ อ่อย อั๊นน” “อ้าา” นทีไม่สนใจไข่มุกเหมือนเดิม กลับใช้จังหวะที่ไข่มุกพูดยัดและดันดุ้นท่อนใหญ่นั้นเข้าจนถึงคอหอยและคุมจังหวะเอง “ซี๊ดด อ่าาา เสียว โว้ยย” เขาครางออกมาพร้อมจิกไปที่ผมไข่มุก จนพอใจเขาก็ลุกผลักเธอนอนราบเเละเสียบท่อนเอ็นเข้ามาโดยที่ไม่สนใจไข่มุกเลยว่าต้องการไหม “อร้ายย ฉันเจ็บบ ฮึก ซู๊ดด อ่าา” ไข่มุกร้องครางออกมาเมื่อนายนทีเสียบเข้าไปโดยที่ไม่เล้าโลมอะไรเธอเลย เธอไม่ได้มีอารมณ์ร่วมกับเขาเลยสักนิดถึงเเม้ว่าจะเคยมีอะไรด้วยแล้ว(ด้วยความไม่เต็มใจสักรอบ)ก็ยังไม่ชินกับขนาดอันมหึมาของเขาสักที “ อ้ะ อ้าาา ปั่ก ปั้กก ” นายนทีกระแทกเต็มที่ตามอารมณ์ตัวเองที่มาแบบหยุดไม่อยู่ “ซี๊ดด อ๊าาา อ๊อยยยยย อ๊า อ๊าาา ” ไข่มุกเผลอครางออกมาแบบไม่ได้ตั้งใจ เพียงแต่อารมณ์เริ่มพาไป นายนทีใช้นิ้วเขี่ยๆ ไปที่เม็ดเสียวของเธอระหว่างที่กำลังสอดใส่ท่อนเอ็นอุ่นๆและกระแทกแบบไม่หยุด “อ้าาา ไข่ม.. อ้ะ มุกก ร้องออกมา เลยอ๊าา แจ๊ะ แจ๊ะ ” ท่อนเอ็นใหญ่และนิ้วเรียวกำลังประสานงานกันได้ดี เสียวทั้งในและนอกจนน้ำใสๆไหลเยิ้มออกมา “ อ้าา เสียว อ่ะ สะ สะ เสียว ไปหมดด อร้าย” นทีพลิกตัวเธอโก่งขึ้นและเสียบแก่นยักษ์เข้ามาอีกครั้ง และกระแทกแบบไม่ยั้ง “อ้าาา ฉัน เสียว คว...ย มากก อื้มมม รัด ดีจัง” “อ๊าา เจ็บ จุกกไป หมด แล้วววว อ้าาา” “อ้าาาจะเสร็จจ” นทีชักลูกๆออกมายิงใส่ตัวของไข่มุกเต็มไปหมด ทั้งคู่ก็ต่ออีกหลายๆครั้ง จนสุดท้ายหมดแรงทั้งคู่เผลอหลับกันไป จนสายอีกวันนทีผู้ที่ตื่นก่อนลืมตาขึ้นมาก็ตกใจที่เขากอดไข่มุกอยู่ “เฮ้ย” เขารีบดึงเอาแขนออกราว “อื้มมม ง่วงง ”ไข่มุกยังเพลียเลยพลิกตัวหันหละงให้และนอนหลับต่อ “ลุกดิ้” “ม่ายยย” “วันนี้แพทจะมา ลุกออกไปจากห้องฉัน” นทีได้ไล่ให้ไข่มุกลุกออกเธอก็ลุกด้วยความงัวเงีย “แพทคือใคร” ไข่มุกเอ่ยถาม “แฟนฉัน” จุกๆในใจเล็กน้อยถึงรู้ว่าฉันไม่มีสิทธิ์แต่ก็อดคิดไม่ได้ปะคนที่มีอะไรกันอยู่หยกๆอ่ะ น้ำไม่ทันแห้ง จู่ๆเขาก็มีแฟนเฉย เอาจริงๆไข่มุกไม่รู้เลยว่านทีมีแฟนแล้ว เธอได้ยินดังนั้นก็ได้แต่จำใจและเดินออกมาโดยไม่มีท่าทีว่าฝ่ายชายจะห่วงความรู้สึกเธอเลย “ฮึกก คนใจร้าย ฉันเกลียดนายย” ไข่มุกกลับมานอนร้องไห้ที่ห้องตัวเองนึกขึ้นได้ที่ไล่ฉันกลับมาก็คงเป็นเพราะเเฟนเขาจะมาแหละ
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม