ตอนที่26 ที่สุดของความเสียใจ
ระหว่างทางเหมือนไร้สิ่งมีชีวิตอยู่ในรถราคาหลายสิบล้านคันนี้ ลลิลพยายามไม่ให้อีกคนเห็นคราบน้ำตาที่เธอเช็ดมันมาตลอดทาง ส่วนเขาก็ไม่ได้แคร์ความรู้สึกเธอมากขนาดต้องง้อซ้ำอีก ‘กับคนอื่นเขาไม่เคยต้องมาพูดขอโทษด้วยซ้ำ’
ปึง!
ปึง!
คริสรีบลงตามหญิงสาวไปติด ๆ เมื่อทันทีที่รถจอดสนิทเธอก็ลงไปโดยไม่พูดกับเขาสักคำ
“ทำไมไม่รอฉัน”
“ทำไมต้องรอ” เธอหันมาพูดกับเขาตรง ๆ ในเมื่อตัดสินใจแล้วว่าควรอยู่ให้ห่างเขาไว้ ก็ควรทำมันตั้งแต่ตอนนี้
“นอนด้วยนะ”
“เชิญไปนอนที่อื่น ไม่ว่าคืนไหนพี่คริสก็ไม่มีสิทธิ์มานอนกับลี่”
“จะโกรธอะไรนักหนาวะ เรื่องแค่นี้เอง”
“เออ! เรื่องแค่นี้ก็โกรธแล้วพี่ก็เลิกยุ่งกับลี่สักทีลี่มันโกรธเรื่องไม่เป็นเรื่องเองแหละ” คริสผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ ลลิลจึงหันกลับก้าวฉับ ๆ เข้าคอนโดโดยไม่สนว่าเขาจะยืนอยู่หรือกลับไป
“งี่เง่า” เขาบ่นไล่หลังลลิล
