คิดมาถึงตรงนี้ ราชครูซ่งอยากส่งข้อความถึงสหายอย่างมู่เฉียนเฟิงสักหน่อย ทันทีที่เปิดลิ้นชักลับตรงกำแพง ข้อความเขียนด้วยหมึกเหอเซียง[1] กลิ่นพิเศษปรากฏอยู่ในนั้น ซ่งเหลียงอ่านอักษรสามคำนั้นในรวดเร็วพลันเส้นเลือดในกายจับตัวเย็นเฉียบ
ซ่งเหลียงมือสั่นเทา กลิ่นหอมนี้เป็นหมึกเหอเซียงของจวนจิ้นกั๋วกง ยิ่งไปกว่านั้นความพิเศษของหมึกกลิ่นนี้เพิ่มกลิ่นโบตั๋นเข้าไป หมายความว่าเจ้าของข้อความนี้คือองค์หญิงใหญ่
ความคิดหมื่นพันในหัวราชครูซ่งตีกันวุ่นวาย ที่แท้องค์หญิงใหญ่ต้องการสังหารจิ้งอ๋อง ไม่แน่ว่ามือสังหารที่เมืองอี๋ชางอาจเป็นคนขององค์หญิงใหญ่ด้วย หากเป็นเช่นนี้เรื่องหร่วนซื่อกับหลานเอ๋อร์บังเอิญอยู่ในจุดพักม้าเมืองอี๋ชางพอดี เป็นเพราะโดนคนขององค์หญิงใหญ่จัดฉากหรือไม่ กระดาษในมือซ่งเหลียงขยำเข้าหากัน
“สตรีน่าตายถึงกลับกล้าเล่นงานสกุลซ่ง คิดว่าตนเองใหญ่คับฟ้าหรืออย่างไร เป็นแค่สตรีถือดีว่ามีกองทห
