ชายหนุ่มขยับเปลือกตาช้าๆ ให้ประสาทสัมผัสใบหน้าตอบรับแสงอาทิตย์อุ่นในยามเช้า บนเตียงนอนกว้างนุ่มกับภรรยาสุดที่รักและลูกชายตัวน้อยยังคงหลับอยู่ในอ้อมกอดแขนหนาล่ำ เขายิ้มแล้วหันไปจูบหน้าผากพลางสูดกลิ่นหอมไรผมของเธอต้องย้ำเตือนให้แน่ใจว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่แค่ภาพในฝันอีกต่อไป เอื้อมพัฒน์เริ่มจากการโปรยจูบเบาๆ แล้วเริ่มหนักหน่วงขึ้น จนถึงขั้นซุกไซ้ซอกคอให้รู้สึกจักกะจี้ แกล้งยึดร่างบอบบางไว้ไม่ให้ขัดขืน หญิงสาวตกใจตื่นทันที
“ตื่นได้แล้ว! เมียจ๋า! ตื่นๆ”
“พี่เอื้อม ปล่อย! กวางบ้าจี้นะปล่อย! ว้าย!! ฮ่าๆๆๆ”
“ตื่นทั้งแม่ทั้งลูกแล้วสิ ไปกินมื้อเช้ากัน แม่อย่าตื่นสายนะ เดี๋ยวตัวเล็กหิวเกิดมาขาดสารอาหารพอดี ไหนๆ ตื่นยังลูกเสือเอื้อม!”
ว่าที่คุณพ่อก้มหน้าพูดคุยแล้วแนบหูบนหน้าท้องเนียนขาว ทารกน้อยก็ขยับร่างทักทายด้วยเช่นกัน
“ตัวเล็กทักทายพี่ด้วยล่ะกวาง”
“ทักทายหรือยกเท้าขึ้นยันหน้าคืนกันแน่”
อาหารมื
