ผมเดินกลับมาที่ชายหาดพร้อมกับถุงเบียร์ในมือ สายตากวาดมองหาร่างบางไปทั่วบริเวณซึ่งเธอควรจะอยู่แถวนี้ หากทว่ากลับมองไม่เห็นเลย ผมมองความว่างเปล่ารอบตัวด้วยหัวใจที่เริ่มกลัว ผมไม่ควรทิ้งบีลีฟไว้ในที่เปลี่ยว ๆ แบบนี้คนเดียวเลย ผมปล่อยเธอที่กำลังเมาให้อยู่ในสถานที่ที่ไร้ผู้คนแบบนี้ได้ยังไงกันวะแม่ง!
หรือว่า…
ความร้อนรนปะทุขึ้นมาในใจพร้อมกับสองเท้าที่วิ่งลงชายทะเล สายตาจับจ้องไปทางร่างเล็กของผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเดินลงน้ำด้วยท่าทางเหม่อลอย ผมปล่อยถุงในมือทิ้งแล้วรีบวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต สองมือกำหมัดแน่นด้วยความหวาดกลัว และทันทีที่คว้าร่างบางได้ผมก็ดึงเธอเข้ามากอดแน่นพร้อมกับตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“ทำบ้าอะไรของเธอวะ! คิดจะตายง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ! ทำไมถึงโง่แบบนี้วะ!!”
“…” ผมยังคงกอดร่างบางแน่น ขณะที่บีลีฟเอาแต่ยืนเงียบไม่พูดจา ไม่ตอบโต้ผมสักคำ และไม่ขัดขืนผมด้วย
“อย่าทำแบบนี้ ขอร้องล่ะ… ชี
