Chapter 16

2031 คำ

NAKATINGALA KAMING DALAWA ni Enfakid sa maningning na langit. Puno ng bituin, maganda ang panahon ngayong gabi. Maging ang buwan ay ka'y ganda. Ang liwanag nito nagbibigay sa madilim na gabi. Dinala ako sa pinakamataas na lugar ng city ng Maynila ni Enfakido. Nakasandal kaming dalawa sa harapan ng kaniyang kotse. Habang iniinom ang binili niyang beer in can kanina sa mini store habang papunta kaming dalawa rito. “I was angry, Milkita. Kinamumuhian kita ng araw na iyon, noong araw na iniwan mo ako at sinabi sa aking hindi mo ako tinuring na kaibigan kahit na minsan at hindi ituturing na kaibigan kahit na kailan. Hindi mo alam kung paano mo natapakan ang ego ko noong mga oras na iyon. Hindi mo alam kung gaano ako nasaktan sa mga sinabi mong iyon at binitiwang salita. Hindi mo alam pero i

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม