Chapter 34

1009 คำ

Kasalkuyan na kaming nag-aayos ngaking mga gamit sa silid namin ni Enfakid. I kow something botherng him, dahil kanina ko pa siya napapnsin na balisa. Hindi ko lang malaman kung ano ang dahilan kung bakit siya gaoon sa mga oras na iyon. Hindi ko alam kung bakit siya balisa. Hindi ba dapat at masaya siya dahil nakawala na ako sa kulungan? Hindi ko alam kung ano ang gagawin sa mga oras na iyon. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin sa kanya. Alam ko na hind iyon ang amang oras dahil alam ko kung baka pa-awayan namin iyong dalawa. Itinigil ko angg aking pagliligpit at piniling lapitan siiya sa mga oras na iyon. "Kid, may problema ba?" tanong ko sa kaya sabay hawak sa kanyang braso. "Wala naman, Milkita. Hindi lang ako makapaniwala na makakasama na talaa kita. Hindi ko aakalain na darating

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม