Chapter 29

1006 คำ

“HEY, GOOD MORNING sleepy head,” bati niya sa akin nang magising ako dahil sa halik niya sa aking noo. Ngumiti ako sa kaniya saka sumiksik sa kaniyang leeg. Inamoy-amoy ko iyon. Ang bango talaga ng lalaking mahal ko. Kahit ilang araw siguro siyang hindi maligo ay nanatili pa rin siyang mabango. Natural lang ang amoy niya. Nakaka-addict. “Ang bango mo, sweetie. Huwag kang maligo please?” sabi ko na ikinatawa niya. Tumawa siya saka niyakap ako nang mahigpit. “You are so adorable, sweetie. Anong gusto mo? Mangamoy ako buong araw? Saka isa pa hindi ako sanay na hindi makaligo.” Inirapan ko siya saka tinulak. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Parang may kakaiba. Bigla akong nainis dahil sa kaniyang sinabi. “Hey, hey. . . what's the matter?” Hinawakan niya ang pisngi ko saka iniharap

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม