Chapter 24

1300 คำ

MAGKAHARAP kaming dalawa ni Enfakid. Nakatitig siya ng seryoso sa akin. Hinihintay akong magsalita. Pero wala akong balak na magsalita dahil nahihiya ako. Hindi ko kayang aminin sa kaniya ang totoo. Isa pa alam na niya ang totoo na buntis ako. Dinala niya ako rito sa kaniyang bahay. Pinaalis niya muna ang mga katulong niya kanina pagkarating naming dalawa kung kaya't naiwan kaming dalawa rito sa salas. Magkahugpong ang dalawa kong kamay habang nakatitig roon. Hindi ko kayang salubungin ang titig niyang binabasa ang kung ano ang nasa isip ko. Napalunok ako ng aking sariling laway. Hindi ako sanay na tinititigan niya ako nang ganoon. This is an awkward situation. Para akong unti-unting kinakain ng kahinaan ko. At baka mamaya ay hindi ko na makayanan at umiyak na lamang ako sa harapan n

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม