CHAPTER 30

1800 คำ

MARSHALL's POV Natulog ako ng sobrang lapad ng ngiti sa labi. Ikaw ba naman makaraos sa apat na taon ng pag-aaral at napakaganda pa ng regalo sayo ng taong mahal mo ‘di ba? Hindi ka magkakaroon ng napakalapad na ngiti na pwede nang mapunit ang labi mo? Ang saya kaya! Parang hindi ako makakatulog nito sa saya, parang gusto ko isipin lahat ng pwede namin gawin ni Fiolee habang mga Bf/Gf kami. Grabe hindi ko inaasahan ganito pala kasaya ma-inlove. Parang kang lilipadin sa tuwa. Alam ko na bukas na bukas gagawin namin ang first ever date namin ni Fiolee. Bakla ko ba? Eh sa kinikilig ako eh. Nakatulog na ko kakaisip ng mga pwede naming gawin bukas ni Fiolee at hindi ko namamalayang umaga na pala. Bumangon ako at naghilamos, pag angat ng ulo ko nakita ko agad ang ngiti sa mukha ko sa salam

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม