15.BÖLÜM "MÜNKESİR"
Münkesir, kırık çizgi, kırgın.
*
Odayı kaplamış olan sessizlik, içimdeki endişeyi körüklerken, gözlerimi salonda dolaştırdım. Konağın girişinde yaşadığımız o tuhaf andan sonra, herkes içeri gelmiş, bir tarafa kurulmuştu. Serap Hanım yüzünde keyifli bir gülümseme ile Benal ve Songül Hanım'ı izlerken, ikisinin de yüzünden düşen bir parçaydı.
Esra'nın verdiği kahveler, önünde soğumuş, ikisi de ellerini uzatmamıştı. Yeminli gibi sesleri de solukları da çıkmazken, gözlerini üzerimden ayırmamış olan Kürşat'a baktım. Hemen yanımda çift kişilik koltukta oturmuş, elimi bir an olsun bırakmamıştı.
Sırtını koltuğun gövdesine yaslamış, bedenini iki yana açmıştı. Dizleri iki yana açıkken, dizinin üzerine topuğunu dayamıştı. Gözleri, kızarmış yüzümde gezinirken, parmaklarımı sıkı
