12.BÖLÜM "DİL-GİR"
Dil-gir, kalbe sıkıntı veren kırgınlık.
*
"Esra, kızım." diye seslendi İsmail ağa tabağıyla oynayan kızına.
Esra babasının sesini işitince bakışlarını tabağından çekerek babasına çevirdi. "Buyur babam." dedi solgun çıkan sesiyle.
"İyi misin kızım halini pek iyi görmem."
"İyiyim babam merak etmeyesin."
"İyi o vakit yemeğini ye."
Esra başını sallayarak önündeki kahvaltılıkları zorlukla yedi. Canı hiçbir şey istemiyordu. "Alında sana diyecek bir haberim var."
"Nedir baba?"
"Şu Cevahir'in oğlu Aslan'ı bilin mi?"
"Şu askere giden oğlan mı?"
İsmail ağa başını salladı yavaşça. "Evet bak kızım, onlar hayırlı bir iş için gelmek istiyorlar."
Esra'nın ağzındaki lokma çığa dönüştü. İstemeye mi geleceklerdi onu? "Baba."
"Hemen kestirip atma kızım, bana yük olduğun yok.
