“อื้อ… สุรานี้รสชาติดีนะเจ้าคะ…” นางยิ้มบางๆ ขณะจิบสุราอีกจอกโดยไม่มีทีท่าลังเล ดวงตากลมโตที่สะท้อนแสงไฟดูไร้เดียงสาอย่างที่สุด นางยื่นถ้วยกลับไปยังชายร่างอ้วนด้วยท่าทีไร้พิษภัย “ขออีกจอกเถอะนะเจ้าคะ ข้าไม่เคยลิ้มรสสุราที่หอมหวานเช่นนี้มาก่อนเลย…”
ถังเหวยหมิน ชายร่างอ้วนผู้ที่รอยยิ้มของเขาบิดเบี้ยวจนดูน่ากลัว รีบเติมสุราให้นางอีกครั้ง มือของเขาสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น สายตาปูดโปนของเขาจับจ้องอยู่ที่เรือนร่างอ่อนช้อยของหญิงสาวตรงหน้า ในใจของเขาร้อนรนด้วยความหวังและความกระสันที่กำลังพลุ่งพล่าน
“ดื่มเถอะ… ดื่มอีกเยอะๆ…” เขากล่าวด้วยเสียงแหบพร่า พยายามซ่อนอารมณ์ที่เดือดพล่านไว้ภายใต้คำพูดที่ดูหวังดี “สุรานี้ข้าจัดเตรียมมาเพื่อเจ้าโดยเฉพาะ เจ้าจะต้องรู้สึกเหมือนก้าวเข้าสู่โลกที่เจ้าไม่เคยรู้จักมาก่อน…”
เยี่ยจิงหลินยิ้มเล็กๆ นางจิบสุราต่อไปอย่างเพลิดเพลิน ท่าทีของนางช่างดูไร้เดียงสาเกินไป
