รักสุดร้ายนายวิศวะข้างห้อง [WALESxBUABUCHA] #ธงแดงคลั่งรัก

รักสุดร้ายนายวิศวะข้างห้อง [EPISODE1] ณ หลังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ (มุมสูบบุหรี่ที่เงียบสงบที่สุด) ‘บัวบูชา’ ยืนตัวสั่นถือช่อกุหลาบขาวจนเหงื่อซึมมือ เธอตาม ‘พี่นะ’ มาตามคำบอกเล่าของเพื่อนซี้ที่ชี้เป้าว่าเป้าหมายชอบมาแอบอยู่ตรงนี้คนเดียวเงียบๆ แต่ทว่าแผ่นหลังกว้างในเสื้อช็อปสีดำที่เธอกำลังสารภาพรักอยู่นี้ กลับดูสูงใหญ่และทรงอำนาจกว่าที่คิดไว้มาก “พะ...พี่คะ หนูชอบพี่มานานแล้ว! รับดอกไม้ใบนี้ เอ้ย! ช่อนี้ไว้ด้วยนะคะ!” เสียงหวานใสเจือสั่น ๆ กลั้นใจเอ่ยออกไป ร่างสูงที่กำลังพ่นควันบุหรี่สีเทาจาง ๆ ออกมาอย่างใช้ความคิดชะงักไปเล็กน้อย ‘เวลส์’ ค่อยๆ หันกลับมามองช้า ๆ นัยน์ตาสีเทาเข้มภายใต้ทรงผมวูล์ฟคัทดูเย็นชาและดุดันกว่าปกติเพราะเขาเพิ่งโดน เฮดว้ากเซ้าซี้เรื่องกิจกรรมรับน้องมา “ชอบฉัน?” เสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าเอ่ยขึ้นสั้น ๆ บัวบูชาเงยหน้าขึ้นสบตา แล้วโลกทั้งใบของเธอก็เหมือนหยุดหมุน ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เพราะความกลัว! คนตรงหน้าไม่ใช่พี่นะวิศวะโยธาผู้อ่อนโยน แต่คือ เวลส์ วัชรนนท์ (แปลว่า ยินดีดั่งได้เพชร) ปี 3 เครื่องกลที่ขึ้นชื่อเรื่องความใจร้ายและเอาแต่ใจที่สุดในคณะ ฉิบหายแล้วไง! “เอ่อ! คือหนู...” บัวบูชาลิ้นพันกัน มือที่ถือพัดลมลายแมวเผลอกดเปิดจนเสียงมอเตอร์ดัง วืด ๆ สู้กับความเงียบ เวลส์ลดมือที่ถือบุหรี่ลง กลิ่น Chanel Bleu หอมฟุ้งกระจายตัดกับกลิ่นควันบุหรี่จาง ๆ เขาเดินเข้าหาเธอหนึ่งก้าวด้วยท่าทางคุกคาม สูงจนบัวบูชาต้องแหงนคอตั้งบ่า “สารภาพรักกับคนที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อ ไม่ดูเซ่อซ่าไปหน่อยเหรอ” เขาใช้สายตาร้ายลึกกวาดมองเด็กสาวตรงหน้า ตั้งแต่กระเป๋าเป้สีชมพูห้อยพัดลมปัญญาอ่อน ไปจนถึงใบหน้าเรียวเล็กที่พยายามจะหลบตาเขา “หรือนี่เป็นมุกใหม่ของพวกอยากลองดี?” “มะ...ไม่ใช่ค่ะ! หนูจำคนผิด ขอโทษค่ะพี่!” บัวบูชารีบก้มหัวปรก ๆ เตรียมจะใส่เกียร์หมาวิ่งหนี หมับ! มือหนาคว้าเข้าที่ต้นแขนเล็กเบา ๆ แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนโดนพันธนาการด้วยโซ่เหล็ก เวลส์โน้มใบหน้าหล่อคมคายลงมาจนจมูกแทบจะชนกัน บัวบูชาได้กลิ่น เปปเปอร์มิ้นต์ หอมสดชื่นจากลมหายใจของเขา “จำผิด?” เวลส์ทวนคำพลางเหยียดยิ้มร้าย “เธอกล้าดียังไงเอาดอกไม้เน่า ๆ นี่มาขัดจังหวะการนอนพักสายตาของฉัน...บัวบูชา” บัวบูชาตาค้าง “พี่...พี่รู้จักชื่อหนูได้ยังไงคะ” “ป้ายชื่อนิสิตเธอมันกระแทกตาฉันอยู่” เขาปล่อยแขนเธอออกแล้วปัดเสื้อช็อปตัวเองเหมือนรังเกียจ “จำหน้าฉันไว้ให้ดี ยัยซุ่มซ่ามถ้าฉันเห็นหน้าเธอมาป้วนเปี้ยนให้วุ่นวายสายตาอีก ดอกไม้ช่อนี้ฉันจะเอาไปยัดใส่ถังขยะต่อหน้าเธอแน่” พูดจบเขาก็หันหลังเดินไปที่ Harley-Davidson Street Bob สีดำสนิทที่จอดอยู่ไม่ไกล ทิ้งให้บัวบูชายืนขาแข็งค้างอยู่ตรงนั้น วันต่อมา...ณ โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในช่วงพักเที่ยงเต็มไปด้วยความวุ่นวายและเสียงจอแจ บัวบูชาพยายามหดตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ภายใต้เสื้อนิสิตสีขาวพอดีตัวและกระโปรงพลีทสีดำ มือเล็กกำพัดลมมือถือสีชมพูลายแมวแน่นจนชื้นเหงื่อ ยกมันขึ้นมาบังเสี้ยวหน้าของตนเองราวกับว่ามันคือโล่กำบังชั้นดี ดวงตากลมโตสีเฮเซลลุกลี้ลุกลนกวาดมองไปรอบทิศทางอย่างหวาดระแวง “แกจะหลบอะไรนักหนาฮะยัยบัว” มีน สาวสวยสายจิ้นประจำกลุ่มเอ่ยถามพลางชะเง้อคอมองตาม “เมื่อวานก็วิ่งหนีหายไปเลย สรุปว่าเอาดอกไม้ไปให้พี่เขายังไง เล่ามาเดี๋ยวนี้” “นั่นสิ ข้อมูลที่ฉันมียังไม่พอจะสรุปผลการกระทำของแกเลยนะ” เนย สาวเนิร์ดสายข้อมูลขยับแว่นตา ท่าทางจริงจังเตรียมจดบันทึก “ชู่ว! เบา ๆ สิพวกแก ฉันไม่ได้อยากเจอใครทั้งนั้นแหละ ตอนนี้ฉันอยากกินน้ำแข็งไส!” บัวบูชาบ่ายเบี่ยง หัวใจเต้นโครมครามเมื่อนึกถึงนัยน์ตาสีเทาเข้มดุดันของผู้ชายคนนั้นเมื่อวาน แค่นึกถึงก็รู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรจุกอยู่ที่คอ แต่โชคชะตามักเล่นตลกเสมอ... “อ๊าย! กลุ่มพี่เวลส์มา แกดูสิ ออร่าความหล่อมันกระแทกตา!” มีนกรีดร้องเบา ๆ พลางเขย่าแขนบัวบูชาอย่างบ้าคลั่ง “แกดูพี่เวลส์สิ นิ่งขนาดนั้น ปฏิเสธชะนีทุกคน ฉันฟันธงเลยว่าเขารับบท ‘รับ’ หรือไม่ก็ ‘ควีน’ ในวงการวายแน่ ๆ” บัวบูชาแทบอยากจะมุดลงไปใต้โต๊ะ เมื่อร่างสูงใหญ่ถึง 190 เซนติเมตรของเวลส์ปรากฏตัวขึ้นบริเวณทางเข้าโรงอาหาร ใบหน้าหล่อคมคายที่ประดับด้วยผมทรงวูล์ฟคัทสีดำขลับดูโดดเด่นสะดุดตา เขาสวมเสื้อยืดแบรนด์เนมสีขาวทับด้วยเสื้อช็อปสถาบันสีดำ กางเกงยีนส์ขายาวและรองเท้าคอมแบทเสริมให้ภาพลักษณ์ดูอันตรายและทรงอำนาจ ขนาบข้างด้วย ‘โอม’ เฮดว้ากหน้าดุ ‘จิน’ หนุ่มหล่อเพลย์บอย และ ‘แม็ก’ ฮอตเนิร์ดร่างสูง ทุกย่างก้าวของกลุ่มนี้ทำให้โรงอาหารที่เคยเสียงดังค่อย ๆ เงียบลงราวกับถูกผู้มีอิทธิพลปิดสวิตช์ เวลส์กวาดสายตาร้ายลึกไปรอบบริเวณด้วยความหงุดหงิด เขาเกลียดความวุ่นวาย เกลียดเสียงดัง และตอนนี้เขากำลังต้องการความสงบ ทว่านัยน์ตาสีเทาเข้มกลับไปสะดุดเข้ากับ ‘พัดลมลายแมวสีชมพู’ ที่คุ้นตา ซึ่งเจ้าของพัดลมกำลังพยายามมุดหนีอยู่หลังโต๊ะกินข้าว มุมปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มร้ายกาจเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะก้าวเท้ายาว ๆ ด้วยความมั่นใจ ตรงดิ่งมายังโต๊ะของกลุ่มเด็กปีหนึ่งทันที กลิ่นหรูหราของอำพัน ไม้จันทน์ และซิตรัส จากน้ำหอม Chanel Bleu ลอยนำมาก่อนตัว สร้างบรรยากาศตึงเครียดและกดดันจนบัวบูชาหายใจไม่ออก เธอก้มหน้าหนีจนคางชิดอก กลิ่นซากุระอ่อน ๆ จากกายสาวสั่นระริกไปตามจังหวะการหายใจที่ติดขัด “เฮ้ย! พวกปีหนึ่งโต๊ะนี้น่ะ ทำไมไม่รู้จักลุกขึ้นทำความเคารพรุ่นพี่ฮะ!” โอมตะคอกเสียงดังลั่นจนเนยและมีนสะดุ้งสุดตัว รีบผุดลุกขึ้นยืนแทบไม่ทัน “ใจเย็นดิวะไอ้โอม น้องเขากลัวหมดแล้ว” จินหัวเราะร่วนพลางขยิบตาแพรวพราวให้สองสาว ในขณะที่แม็กเพียงแค่มองประเมินสถานการณ์เงียบ ๆ พลางจ้องมองไปที่บัวบูชาสลับกับเวลส์อย่างจับสังเกต ทว่าเวลส์ไม่ได้สนใจเพื่อน ๆ เขาก้าวเข้ามาหยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลังเก้าอี้ของบัวบูชาที่ยังคงนั่งก้มหน้าตัวสั่น ร่างกายสูงใหญ่แผ่รังสีของความเป็นผู้นำและการควบคุมเหนือกว่าอย่างชัดเจน มือหนาที่หยาบกร้านจากการจับเครื่องมือช่างวางแหมะลงบนพนักพิงเก้าอี้ของเธอ ทั้งซ้ายและขวา ล้อมกรอบร่างเล็กจ้อยเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน กักขังเธอไว้ภายใต้อาณัติของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ ---------- เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 และฉบับเพิ่มเติม ห้ามมิให้ทำซ้ำ คัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง แก้ไข ตีพิมพ์ หาไอเดีย สแกนเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของนิยายเรื่องนี้ไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนักเขียนนามปากกา ‘ตัวตึงดึงปฐพี’ หรือ ‘เจ้าของลิขสิทธิ์’ เป็นลายลักษณ์อักษรที่ชัดเจนและถูกต้อง หากมีการฝ่าฝืนไม่ว่าในกรณีใดข้างต้น ทางนักเขียนผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์นิยายจะขอดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด นามปากกา ตัวตึงดึงปฐพี เจ้าของลิขสิทธิ์ ------------ นิยาย ‘รักสุดร้ายนายวิศวะข้างห้อง’ เพราะคำสารภาพรักผิดคนในวันวาเลนไทน์ จึงนำพาเธอเข้าสู่กรงขังของปีศาจวิศวะสุดร้ายกาจ เมื่อ ‘บัวบูชา’ เฟรชชี่สาวจอมโก๊ะ ดันเอาดอกไม้วาเลนไทน์ไปมอบให้ผิดคน จากรุ่นพี่สาขาโยธาสุดละมุน กลับกลายเป็น ‘เวลส์ วัชรนนท์’ ราชสีห์หนุ่มเครื่องกลผู้ร้ายลึกและเอาแต่ใจที่สุดในคณะ เขาไม่ได้ต้องการแค่คำขอโทษ แต่เขาต้องการ ‘ค่าปรับ’ เป็นร่างกายและเสียงครางที่สั่นระริกภายใต้ร่างของเขา ในห้องเพนต์เฮาส์ชั้น 29 ที่ไม่มีใครช่วยเธอได้! กลิ่นน้ำหอม Chanel Bleu ผสมกลิ่นบุหรี่จาง ๆ คือสัญญาณเตือนภัยของ ‘เวลส์’ รุ่นพี่สายโหดที่จ้องจะขย้ำเพื่อนบ้านตัวน้อยอย่างบัวบูชาให้จมเตียง ยิ่งเธอหนี เขายิ่งตาม ยิ่งเธออ้อนวอน เขายิ่งอยากจะฝังรากความปรารถนาอันใหญ่โตลงไปให้ลึกสุดใจ “หนีไปเถอะบัว...เพราะยิ่งเธอพยายามจะหายไปจากสายตาฉัน ฉันจะล่าเธอมา ‘ลงทัณฑ์’ ให้เดินไม่ได้ไปเจ็ดวัน!” ซึ่งตัวละครและสังคมในนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเหตุการณ์ที่ผู้เขียนสร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น เนื้อหาบางส่วนบางตอนมีถ้อยคำหยาบคาย การกระทำของตัวละครบางฉากมีความรุนแรงทางอารมณ์และกายภาพ มีฉากร่วมรักแบบผู้ใหญ่ ผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน