บทที่ 40 ตัดใจ
“อย่าแม้แต่คิดจะก้าวขาออกไปจากห้องของฉัน ไม่อย่างนั้นฉันหักขาเธอแน่”
เจค็อปข่มขู่ทันทีที่วางหญิงสาวลงบนเตียงภายในห้องของตนเอง คนตัวเล็กรู้ดีว่ามันเป็นแค่คำขู่ แต่ถ้าเธอทำอะไรขัดใจเขาคงถูกบทเรียนอย่างอื่นมาจัดการแทนแน่จึงจำใจต้องนั่งอยู่แบบนั้นต่อไป
เจ้าของห้องลุกขึ้นไปเอาอุปกรณ์ทำแผลมา เขานั่งลงกับพื้นแล้วยกขาข้างที่บาดเจ็บของหญิงสาวมาวางบนตักก่อนจะเริ่มทำแผลให้อีกฝ่ายอย่างเบามือ แคทเธอรีนมองการกระทำของเขาสลับกับเลือดของชายหนุ่มที่ไหลอาบแก้มลงมา เขาเองก็บาดเจ็บเหมือนกันไม่ใช่หรือ ทำไมถึงไม่รีบรักษาตนเองก่อนล่ะ!
“เจ็บมั้ย”
“เจ็บ เจ็บมากเลยด้วย”
เธอตอบกลับทันที หากแต่สิ่งที่ทำให้เจ็บไม่ใช่บาดแผลที่ขาแต่เป็นที่ใจต่างหาก
เจค็อปเป่าเบา ๆ ที่แผลของหญิงสาวด้วยหวังจะคลายความเจ็บให้ แคทเธอรีนอยากจะเกลียดความอ่อนโยนใจดีแบบนี้ของเขาเหลือเกินเพราะมันทำให้เธออ่อนแอและพ่ายแพ้ทุกครั
