Chapter 30.1

2191 คำ

"You're m—marked," Ruth muttered, her eyes were wide. Si Lizzy naman ay walang ibang masabi. Nang sulyapan siya ni Ruth ay ilang ulit siyang umiling. "I—I... I didn't know. I swear... I swear I didn't know!" She cried and grasped Ruth's arms as if she's asking for help. Hindi naman malaman ni Ruth ang sasabihin para pakalmahin siya. Sabay-sabay kaming lumingon nang bumukas ang pinto. Kitang-kita ko ang pamumutla ni Lizzy.  It's Daisy. "What's going on here? The girls called me, nagtatalo-talo raw kayo?" Salubong ang kilay niyang sinulyapan ang sira kong damit. "Anong nangyari riyan?" "H—hindi ko sinasadya. I didn't... I didn't know!" umiiyak na paliwanag ni Lizzy. Nagsalubong ang kilay ko.  "What's wrong?" "She..." Ruth swallowed. "She has his mark. We didn't know." Si Daisy man ay

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม