“...ไม่เห็นต้องสะใจเลยกับอีแค่บีบให้มีนเป็นลูกไก่ในกำมือคุณเกรย์ เพราะขนาดเป็นหมาในบ้านคุณเกรย์มีนยังเป็นมานับครั้งไม่ถ้วนเลย!”
“อื้ม ก็จริงของเธอเนอะยัยมีมี่”
“...” แม่ง! ไม่เคยคิดถึงใจคนอื่นเลยเหรอวะ!
“แล้วอยากเป็นอย่างอื่นเพิ่มอีกไหมล่ะ”
“จะให้เป็นอะไรล่ะคะ? เป็นหมู หมา กา ไก่ เป็นวัว เป็นควาย เป็น... / เป็นคู่หมั้น”
“...”
“ไง เป็นไหม?”
“พะ พูดอะไรของคุณเกรย์” ฉันตกใจจนแม้แต่เสียงพูดยังเพี้ยนเลย แต่ดูเขาสิยังหน้านิ่งมีแค่มุมปากที่ยกยิ้มกับสายตาที่กำลังสุข ส่วนจะสุขแบบไหนก็คงไม่ต้องให้บรรยายหรอกนะคะ
...สุขแบบร้าย ๆ ได้ทำอะไรร้าย ๆ แล้วจะมีความสุข
“พูดไปแล้ว แล้วเธอก็ได้ยินแล้ว” เขาพูดจาเอื่อยเฉื่อยแล้วก็ดึงมือออกมาจากกางเกงทำให้ฉันเห็นกล่องอะไรบางอย่างติดมือเขามาด้วย
“อ่ะ เอาไป”
ฟุบ!
“ว้าย! คุณเกรย์จะปามาทำไมเนี่ย!” ฉันรับกล่องกำมะหยี่สี่เหลี่ยมเล็ก ๆ สีเทาแทบไม่ทัน ไหนจะตก
