คนน้องว่าขณะตักข้าวใส่จานให้พี่สาว นารินรับไว้ด้วยสีหน้ามุ่ยๆ เพราะยังเซ็งเรื่องซื้อเลขไม่ถูก
“ก็เผื่อมีดวงไง เกิดถูกรางวัลขึ้นมาเรารวยเละเลยนะ”
“เอาเงินที่ซื้อหวยเก็บหยอดกระปุกทุกเดือน เดี๋ยวมันก็รวยเองแหละพี่” หยาดน้ำค้างจริงจัง ไม่เคยเห็นด้วยกับการที่พี่สาวชอบซื้อหวย ถึงแม้จะซื้อแบบถูกกฏหมายก็เถอะ
“โอ๊ย บ่นเป็นอาจุมม่าเลยจ้า กินๆ ซะข้าวน่ะ ที่เห็นเยอะๆ นี่ไม่ได้ทำเองทั้งหมดหรอก เผอิญว่าวันนี้บ้านลูกศิษย์เขาทำบุญขึ้นบ้านใหม่ก็เลยแบ่งมาเผื่อพี่”
“อ๋อ” หยาดน้ำค้างพยักหน้ารับรู้ ทั้งสองสาวลงมือรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย
“แล้วนี่หยุดพักร้อนกี่วันเนี่ย” นารินเอ่ยถาม
“เหลือพรุ่งนี้อีกวันเดียวก็กลับไปทำงานแล้วพี่” ส่งยิ้มบางเบา นึกถึงเรื่องงานทีไรปวดสมองทุกที
ลำพังงานที่ต้องรับผิดชอบก็ล้นมืออยู่แล้ว ยังต้องมาสู้รบปรบมือกับพวกขี้อิจฉาริษยาที่วันๆ เอาแต่จับกลุ่มนินทาชาวบ้านไม่เลิ
