วินรู้ว่าวินคงอยากทำหน้าที่พ่อ คงหลงรักภูริไม่มากก็น้อย สังเกตุจากการตามติดทั้งเช้าและเย็น บางวันแอบมาเล่นกับภูริ ก่อนที่ฉันจะมารับลูก คุณครูประจำชั้นของภูริเล่าให้ฟัง เพราะฉันฝากคุณครูช่วยดูภูริให้ ฉันไม่ค่อยไว้ใจใคร กลัวคนแปลกหน้า แต่วินไม่ได้ชวนภูริไปไหน แค่นั่งเฝ้าเป็นเพื่อนภูริ รอฉันมารับลูก ฉันเห็นแววตาที่ปนไปด้วยความรัก ฉันจะทำให้เขาสุขใจให้พอ ฉันแค่รอเวลา ที่เป็นของฉันกับลูก
หลังจากทานไอศครีมเสร็จ ฉันจึงเริ่มเปิดบทสนทนา
"วันหยุดคุณอยากพาภูริไปเที่ยวไหม" แววตาแห่งความดีใจฉายชัด รอยยิ้มปลื้มปริ่ม ที่ฉันเปิดโอกาสให้ ฉันแอบแสยะยิ้ม มองดูคนตรงหน้า
"อยากสิ วินอยากพาภูริไปเที่ยวมากๆ เกี่ยวก้อยอนุญาตให้วินพาภูริไปได้ใช่ไหม" ผู้ชายคนนั้นดูตื่นเต้นมาก ฉันจะไม่เชื่อสิ่งที่ฉันได้เห็นวันนี้หรอกนะ เพราะนายเคยหลอกให้ฉันเชื่อใจมาแล้วครั้งหนึ่ง และนายก็ทิ้งความรู้สึกของฉันไป ให้จมดิ่งอยู่ก้นสระ
