CHAPTER 36-EPILOGUE

1521 คำ

Eulyn Kris "Ikaw talaga apo, hindi na niyan iiyak si Mama mo, kasi hindi na siya masorpresa," ani nila Mama tumawa. "Ahehe... sorry po," nakangiwi pa ang anak ko ng sabihin niyon sa akin. “Ay sandali anak, hindi pa pala kumpleto ang nakahain sa mesa. Mabilisan kasi ito. Mauna na kayo ni Aaron, tutulungan ko lang ang mga kasambahay,” ani Mama. Sumama rin si Papa. Sa nakikita ko marami na nga pagkain nakulangan pa sila. Hays bahala nga sila Mama, basta ako gusto ko na maka chikahan sila Jade. “Bakla! Ang arte mo. Bilisan mong maglakad dali…” saad ni Jade, sa akin dahil sinadya ko ang dahan-dahan na lakad ng malapit na ako sa kanila dahil busy ang mata ko sa palipat lipat ng tingin sa kanila. Bilis naman nila maghanda ng pagkain. Maging dito sa front lawn yard. Bilis nalagyan ng decorat

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม