Love is cat's 36
“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารครับ” แม้จะมีอาหารอยู่บนโต๊ะ และผู้ใหญ่ทั้งสองท่านชวนคุยแต่พี่ปริญก็ยังเงียบ มีบ้างที่ตอบคำถามน้องชาย ฉันไม่ได้ว่าอะไรเขาเลยและเข้าใจด้วยซ้ำกับบาดแผลที่เราได้รับมาจากบุคคลทั้งสองและมันก็คงยากที่จะลืมเลือน
“ระวังร้อนนะ” เมื่อเห็นว่าได้ซุปมาพี่ปริญก็รีบเตือนทันที
“ขอบคุณค่ะ พี่กินได้ใช่ไหม”
“ได้ครับ เหมือนพ่อจะรู้เลยอะ พ่อทำผัดพริกมาให้ด้วย” พี่ปริญหัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นว่านอกจากเมนูที่สั่งไปแล้วยังมีเมนูพิเศษมาหนึ่งจานและเป็นจานที่มีรสชาติจัดจ้านที่สุดเลยก็ว่าได้ ก็แหงล่ะพี่ปริญชอบอาหารรสจัดพ่อคงรู้เลยทำมาให้เพราะที่สั่งไปเป็นอาหารรสชาติเบา ๆ ทั้งนั้น
“พ่อ? ใครเหรอครับพี่” คุณปราชที่นั่งใกล้ผู้เป็นพี่ชายได้ยินก็เกิดความสงสัยและเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา
“อ๋อ พ่อเฌอน่ะ”
“พ่อเฌอทำงานที่นี่เหรอ?” จังหวะที่ถามคุณปราชพร้อมกับทำหน้าแปลก ๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นย
