บทนำ
867 คำ
เกริ่น
‘หนูพุก’ หญิงสาวธรรมดาที่ประกอบอาชีพเป็น AE อายุ 35 ปีบริบูรณ์ ได้ตายในโลกปัจจุบัน แล้ววาร์ปทะลุเข้ามาในนิยายดราม่าอีโรติกแนวมาเฟียที่เพิ่งอ่านจบไปไม่นาน
สาเหตุเพราะเดินทางมาขอผัวใหม่ถึงฮ่องกง ตอนที่เธออ่านนิยายในมือถือจนถึงบทจบ ก็ก้าวขั้นบันไดพลาด จนพลัดตกบันไดตายซะงั้น
ตอนอ่านนิยายเรื่อง ‘กุหลาบมาเฟีย’ เธอก็คิดว่าชีวิตนางเอกในเรื่องรันทดแล้วนะ
แต่ชีวิตยัยนางร้ายกลับอาภัพกว่า
เพราะนอกจากจะโดนผัวเก่าอย่างพระเอกเขี่ยทิ้งจนต้องตายในตอนจบแล้ว ก่อนจะตายพระเอกก็หย่ากับนางไปครองคู่กับนางเอกและจบอย่างแฮ้ปปี้เอ็นดิ้ง!
เธอจะไม่ว่าอะไรเลย
ถ้าเทพเทวดาที่ไหนซักองค์ไม่เหวี่ยงหนูพุกคนงามผู้แสนดีรักเด็กประหนึ่งนางสาวไทย มาสิงสู่อยู่ในร่างนางร้ายที่กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับพระเอก เพราะสัญญาของสองตระกูลมาเฟียฮ่องกงผู้ยิ่งใหญ่
ในสัญญานั้น มีข้อตกลงว่าเธอกับเขาจะต้องใช้ชีวิตร่วมบ้านกันแบบนี้ไปถึงสามปี!!
โอ้มายก็อด ชีวิตหนอชีวิต
ถ้าจำไม่ผิดพระเอกและนางร้ายจะ ‘ได้เสีย’ กันด้วยนะ แถมนางร้ายยังถูกทำร้ายจิตใจโดยผัวมาเฟียที่กำลังเธอกำลังจะแต่งงานด้วย ซ้ำร้ายเมื่อนางเอกเข้ามามีบทบาท นางร้ายก็ต้องถูกกำจัด
สงสัยต้องหาทางเอาตัวรอดก่อนแล้วล่ะยัยหนูพุกเอ๊ย ชะตากรรมนรกหนีตายรอแกอยู่
บทนำ
ตุบ!
เขาโยนร่างเล็กเข้าไปในห้องน้ำอย่างแรง จนเธอล้มคะมำลงบนพื้นหินอ่อน หลิวมี่ครางด้วยความเจ็บปวด เธอจิกมือแน่นเพราะทรมานเบื้องล่าง ยิ่งถูกมือหนาสัมผัสผิวกายร้อนผ่าว ยิ่งทำให้ขนลุกชัน
อา เธอไม่ไหวแล้ว
เธอต้องการระบายมันให้จบๆ ตอนนี้ ติดตรงที่มีตัวเกะกะกำลังยืนขวางทางแล้วมองดูคนที่ทรมานทุรนทุรายอยู่เฉยๆ ราวกับว่ากำยานปลุกกำหนัดนั่นไม่มีผลต่อเขา
แต่ทว่า…เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นไปมอง กลับพบว่ามีอะไรบางอย่างกำลังโป่งนูนอยู่ตรงเป้ากางเกงเขา!
‘ไอ้บ้า ไอ้มาเฟียโรคจิตที่มีดีแค่ความหล่อ แต่ความเป็นสุภาพบุรุษบกพร่อง มายืน—โด่อยู่แบบนี้คิดว่าเท่นักหรือไง’
หลิวมี่สบถในใจแล้วรีบหันหลังให้ ใบหน้าแดงซ่านและในหัวก็จินตนาการถึงบทรักเร่าร้อนกับเขา ให้ตายยังไงเธอก็จะไม่ยอมร้องขอเขาเด็ดขาด
“อ…ออกไปนะคุณเฉิง แล้วคุณก็ไปจัดการ ‘นั่น’ ของคุณซะ ฉันจะจัดการของฉันในนี้”
“หึ ได้ยังไงล่ะ ห้องน้ำอีกห้องข้างนอกก็มี ที่นี่คือโรงแรมของฉัน เธอก็ไปเข้าห้องอื่นสิ ฉันจะทำมันตรงนี้”
เขาตอบด้วยน้ำเสียงเอาจริง ก่อนจะตามมาด้วยเสียงปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกง หลิวมี่สะดุ้งเฮือก ฝ่ามือเล็กกดตรงกลางกายอย่างทรมานสะโพกกลมบิดส่ายไปมา ขนกายลุกซู่ไปหมด
อยู่ตรงนี้ไม่ได้แล้วงานนี้ หนีของน่ากินก่อนที่เธอจะตบะแตกดีกว่า
“ได้ งั้นฉันไปเอง หลีกทางซะ!”
โครม! คลิก!
“หึ ทำไมล่ะ อยู่ช่วยกันก่อนสิ” ร่างสูงเบี่ยงร่างมาบังประตูแล้วล็อกกลอนเรียบร้อย จากตอนแรกที่คิดจะแกล้งเล็กๆ แต่พอเห็นท่าทางรังเกียจแกมดื้อดึงแล้วก็นึกอยากจะเอาชนะ จึงปลดหูกระต่ายที่คอเสื้อโยนทิ้ง พร้อมคว้าเอาเข็มขัดเส้นยาวย่างสามขุมเข้าหาร่างบางที่ตัวสั่นระริกอยู่บนพื้นห้องน้ำ
“อ๊ะ จะทำอะไรน่ะ อย่าเข้ามานะ ว๊าย!”
แกร็ก!
เนื่องจากความมึนเมาและฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กซ์ หลิวมี่ไม่สามารถหนีรอดจากการคุกคามของคนตรงหน้าได้ เขาคว้าข้อมือเธอพาไปยังอ่างอาบน้ำ มัดรวบมือทั้งสองข้างไว้ด้วยกันแล้วใช้เข็มขัดมัดมือเธอไว้กับราวแขวนผ้าเช็ดตัวที่อยู่ด้านบน หลิวมี่จึงอยู่ในสภาพชูแขนขึ้นด้านบนขยับไปไหนไม่ได้ ทำได้แต่นั่งบนขอบอ่างมองมาที่ผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ
“ทำบ้าอะไรของคุณ นี่..อู้อื้อ”
เขารำคาญเสียงเธอเลยคว้าเอาผ้าขนหนูมายัดปาก ก่อนจะก้มเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมและกลิ่นบุหรี่เย็นๆจากกายหนา เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยข้างใบหูเล็กอย่างจงใจยั่วเย้า
“ก็จะให้ช่วยถอดชุดตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ นี่ไง ฉันจะช่วยถอดให้” ดวงตาคมเหลือบมองมายังร่องอกอวบอิ่มที่ชายใดได้เห็นก็อยากสัมผัส แต่ทว่าเขากลับไม่อยากแตะต้องส่วนใดของผู้หญิงคนนี้เลย
แต่กลิ่นกายของเธอก็ไม่เลว ทำไมถึงคล้ายกับหลิวเซียนได้ขนาดนี้ สมกับเป็นพี่น้องกันจริงๆ
และทันใดนั้น เขาก็เริ่มลงมือ “อื้อ อื้อออ”
- ผู้เขียน
