CHAPTER 4
“มันปวดตุบๆแถมยังแฉะอีกด้วยนายรู้ไหมต้องใช้อะไรรักษา”
“ขะ...คุณหนูครับ”ดินน้อยที่สงบลงเมื่อกี้แข็งขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว มือหนาที่ควรจะดึงออกกลับปล่อยไว้อย่างนั้น ให้เธอชักจูงลูบไล้ไปมาอยู่ตรงนั้นซ้ำๆ
“นายไม่รู้เหรอลูกหมาน้อย”สายตาฉ่ำเยิ้มของเธอทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก ได้แต่นั่งนิ่งมองมือของตัวเองสลับกับใบหน้าของเธออยู่อย่างนั้น
“เอ่ออออ”
“ฉันรักษาให้นายแล้วไม่คิดจะรักษาให้ฉันบ้างหรือไง”
“ตะ...แต่...อือออ”ผมยังไม่ทันได้เอ่ยห้ามคนเมาที่เอาแต่ใจก็จู่โจมผมอีกครั้ง ริมฝีปากบางนุ่มกดลงมาปิดปากของผมทันทีที่ผมคิดจะเอ่ยห้ามเธอ
ในระหว่างที่ปากของเธอกำลังบดจูบและดูดดึงอยู่กับริมฝีปากของเขานั้น มือเรียวก็จัดการถอดเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดทุกชิ้น จนตอนนี้ร่างบางของเธอนั้นได้เปลือยเปล่าไม่ต่างจากเขาแล้ว
“นายไม่คิดจะรักษาให้ฉันจริงเหรอลูกหมาน้อย ดูสิมันแฉะจนมือนายเปียกหมดแล้ว”
ใช่ครับ
