เนิร์ดปลอม
3027 คำ
บทที่ 3
(เนิร์ดปลอม)
"พี่ที่คณะเขาบอกว่า ถ้าปีหนึ่งคนไหนหาพี่สายรหัสเจอก่อนจะได้รางวัล ไหนรางวัลของเสือครับ พี่หนูแดง…"
หนูแดงอ้าปากพะงาบๆ ไปไม่เป็นกับคำถามที่ฟังดูยังไงก็สองแง่สองง่าม ทำให้คิดในแง่ดีไม่ได้นั่นของน้องเสือ
"ละ แล้วเราอยากได้อะไรคะ"
เสือกัดปากเล็กน้อยเหมือนกำลังใช้ความคิด และเพียงไม่นานก็เอ่ยเสียงกระซิบตอบกลับมา
"เสืออยากได้…คุณยายสายรหัสครับ"
หนูแดงอ้าปากค้างอีกรอบ ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เด็กมันพูดนั้นเธอได้ยินถูกทุกคำหรือตกหล่นหรือไม่
"อะ อะไรนะคะ เฮ้ย น้องเสือ!"
หนูแดงร้องเสียงหลงเมื่อร่างเล็กของเธอถูกเขารวบเอวอุ้มขึ้นวางบนเค้าน์เตอร์อย่างหมิ่นเหม่ ไม่ปล่อยโอกาสใดๆ ไป ไอ้หลานรหัสหมาดๆ แทรกตัวเข้ากลางหว่างขาเรียว ยัดเยียดตัวเองให้แนบชิดสนิทกับส่วนหน้าของเธอจนเสื้อคลุมที่สวมใส่อยู่แยกออกเห็นเรียวขาขาวๆ น่าสัมผัส
"เวลาพี่เขินนี่น่ารักมากจริงๆ"
เสือจับส่วนปลายของเสื้อคลุมหมุนเล่นเบาๆ ในมือ หนูแดงตาโตตกใจไม่น้อยที่ส่วนหน้าของเสื้อคลุมที่เธอคิดว่าปกปิดหน้าอกใหญ่โตมาตลอดนั้นแยกออกจากกันเมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้
นมเต็มหน้าไปเลยทีเดียว
"นะ นี่ อย่ามองนะ"
"มองอะไรครับ หืม"
หนูแดงตอบกระอักกระอ่วนขึ้นอีกหลายเท่า จะทิ่มตาอยู่แล้วยังจะถาม!
"อย่ามองหน้าอกพี่…มันน่าเกลียดจะตาย"
เสือขมวดคิ้วขึ้นน้อยๆ และเมื่อนึกย้อนไปถึงการแต่งตัวของหนูแดงเมื่อเช้าก็ถึงบางอ้อ
"พี่คิดว่านมพี่น่าเกลียดเหรอครับ"
โอ๊ยเรียกหน้าอกได้มั้ย เรียกนมมันโป๊อ่ะ!
"อะ อืม มันใหญ่เกินไป ใส่อะไรก็ดูโป๊ พี่ไม่ชอบเลย"
เสียงเล็กเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน อวัยวะที่เธอเกลียดที่สุดก็หน้าอกนี่แหละ ขนาดใส่เสื้อยืดก็ยังดูโป๊ แต่งตัวสวยกับคนอื่นก็ไม่ได้ โดนมองจาบจ้วงตลอดจนหมดความมั่นใจ
"แต่ถ้าพี่ถามผม…"
เสือไม่พูดต่อ จงใจเว้นระยะให้หนูแดงอยากรู้ และนั่นก็ได้ผลนัก
"ถ้าพี่ถามเรา แล้วยังไงคะ"
"ผมว่าอยู่ที่ใครเป็นคนใช้งานมากกว่า ถ้าผมเป็นคนใช้งาน นมของพี่ก็จะพอดีมือ ไม่น่าเกลียด"
คำพูดที่ไม่เคยมีใครพูดกับเธออย่างนี้มาก่อน ทำให้หนูแดงแทบจะแทรกแผ่นดินหนี เสือพูดคำว่านมได้อย่างหน้าตาเฉย ไอ้แว่นตาหนาๆ ที่เอาไว้หลอกเรื่องภาพลักษณ์ภายนอกนั้นพังทลายลงเพราะใบหน้าเจ้าเล่ห์ไปหมดแล้ว
"อีกอย่าง…"
หนูแดงแทบจะกรอกตาขึ้นลง เพราะเสือกำลังยั่วเย้าเธอให้อยากรู้อีกครั้ง คราวนี้หนูแดงทำเพียงขมวดคิ้วมองเขา ไม่ยอมทำตามที่ไอ้เด็กเจ้าเล่ห์นี่ต้องการ
"ฮึ อีกอย่างผมชอบผู้หญิงตัวเล็กๆ นมเกินตัวอย่างพี่ฉิบหายเลยครับ"
อะโหหห แล้วจะต้องพูดครับทำไมแล้ว! ไอ้เนิร์ดเทียม ไอ้เนิร์ดลวงโลก!
หนูแดงกำลังจะหายใจไม่ทัน ทุกคำที่เสือพูดสายตาของเขายังจ้องอยู่ที่ตากลมโตของเธอ ไม่ได้เฉียดเข้าใกล้หน้าอกหน้าใจ แล้วเขาเอาเวลาตอนไหนไปมอง ถึงรู้ว่ามันใหญ่เกินตัว
"เรานี่มันร้ายจริงๆ เลย"
"อืม ผมร้ายได้มากกว่านี้อีกนะ อยากเห็นมั้ยครับ"
พูดจบไม่รอช้ากดใบหน้าเข้ามาใกล้ ใกล้ ใกล้ขึ้นอีกจนปลายจมูกโด่งรั้น สัมผัสเข้ากับอวัยวะเดียวกันของหนูแดง
"อะ อื้ออ"
ริมฝีปากอวบถูกเด็กปีหนึ่งหมาดๆ ครอบครอง เสือไม่ได้เร่งเร้า เขาทำเพียงขบเม้มกลีบปากล่างเบาๆ สลับกับเลียไปตามเส้นปากบน วนกลับมาทำกับปากล่างแบบนั้นซ้ำๆ ไม่ได้สอดลิ้นเข้าไปด้วยซ้ำ แต่หนูแดงนั้นตัวอ่อนยวบยาบจากสัมผัสวาบหวามไปเรียบร้อยแล้ว
"อื้อ เสือ"
"ครับ"
"บะ แบบนี้ไม่ได้"
"อืม ไม่ได้จริงๆ ครับ เสือไม่เถียงเลย"
ฮือ ไม่ได้ก็หยุดสิเสือ พี่จะไม่ไหวเอานะ
เสียงที่สามยังคงตีกันอยู่ในหัว ปากของทั้งคู่ยังคงบดบี้อยู่ที่กันและกัน หนูแดงอ่อนระทวย กำชายเสื้อคลุมตรงหน้าของตัวเองแน่น
"ไหนรางวัลหลานรหัสครับคุณยาย รออยู่นะ"
หนูแดงรีบกอบโกยอากาศเข้าปอด เมื่อเสือผละริมฝีปากออกพอให้เธอได้หายใจ คนตัวเล็กหอบแฮ่ก ไม่เคยถูกจูบแล้วเหนื่อยขนาดนี้มาก่อน
"กะ ก็จูบไปแล้ว นั่นแหละรางวัลเราอ่ะ"
เสือยิ้มมุมปาก แค่นี้มันจะพอที่ไหนกัน
"ใจร้ายจังเลย คนตั้งหลายร้อย กว่าจะหาชื่อพี่หนูแดงมาได้ไม่ง่ายเลยนะครับ"
เขาถูไถปลายจมูกของตัวเองเข้ากับอวัยวะเดียวกันของเธออย่างเป็นธรรมชาติ ลื่นไหลจนแทบมองไม่ออกว่าทั้งคู่นั้นเพิ่งจะรู้จักกันยังไม่ทันถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ!
"นายเอาแต่ใจจัง"
"อา ฮะ อยู่ที่ว่ากำลังเอาแต่ใจอยู่กับใครครับ"
โอ๊ยแล้วคำพูดสุภาพที่หลุดจากปากนั่นก็ยิ่งทำให้สติหนูแดงแทบกระเจิง
"เราเพิ่งจะรู้จักกันเองนะ นายถึงเนื้อถึงตัวพี่แบบนี้ได้ไง"
"ผมพูดไม่เก่ง ชอบทำให้ดูมากกว่า"
ปากพูด แต่มือนั้นเริ่มลูบไล้ขาอ่อนหนูแดงเบามือ แต่แปลกที่เธอเองดันชอบมัน เพราะเสือไม่ได้เร่งเร้า เขาปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเนิบนาบ
"นมพี่โคตรสวยเลย"
"นายแอบมองนมพี่เหรอถึงได้รู้ว่ามันสวย"
"ฮ่าๆ เปล่าครับ ผมพอจะเดาได้คร่าวๆ ว่ามันขนาดเท่าไหร่จากบราลูกไม้ซีทรูที่พี่ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าเมื่อกี้"
พูดไปก็อมยิ้มจนดูน่าฟาดแรงๆ สักทีไปด้วย นี่แค่เห็นยังกะขนาดได้ แล้วถ้าน้องมันจับหมับเข้าเธอจะทำยังไง
"ช่ำชองแบบนี้เจ้าชู้แน่ๆ"
"ช่ำชองเรื่องอย่างว่าน่ะใช่ แต่ผมไม่ใช่คนเจ้าชู้หรอกครับ ปกติจีบหญิงไม่เป็นด้วยซ้ำ”
หนูแดงลืมตัวเบะปากไม่เห็นด้วยกับคำพูดที่แสนจะขัดแย้งกับการกระทำนั่นของเขา
เสื้อเริ่มขยับมือเข้าใกล้จุดกลางกายสาวมากขึ้นทุกที ริมฝีปากนั้นขบเม้มอยู่กับติ่งหูของหนูแดงเหมือนกับว่าต้องการหันเหความสนใจให้ไปอยู่ตรงอื่นไม่ใช่หว่างขา
“อะ อื้อเสือ เสือครับ”
“พี่หนูแดงเพิ่งอาบน้ำเหรอ หอมจัง ตัวก็นิ่มไปหมดเลย”
“นะ นี่ อื้อ นี่นายอย่าพาพี่เปลี่ยนเรื่องสิ”
“ไม่ได้เปลี่ยนเรื่องเลยครับ เรายังคุยกันเรื่องรางวัลที่ผมหาพี่เจอไม่จบด้วยซ้ำ”
"อะ อื้ออ เสือ เดี๋ยวค่ะ"
เสืออาศัยจังหวะที่หนูแดงเผลอ สอดมือเข้าไปในกางเกงนอนผ้าเนื้อดีเป็นที่เรียบร้อย ทั้งๆ ที่เรียวปากนั้นยังพรมจูบไปตามกรอบหน้าของเธออยู่เลย
“อืม เยิ้ม…พี่ไม่ใส่กางกางในด้วย”
หนูแดงซบหน้าลงกับไหล่กว้างเขินจนตัวแทบบิด เมื่อไอ้เด็กปีหนึ่งคนนี้กระซิบข้างหูเธอเสียงกระเส่า และเพราะมัวแต่ลุ่มหลงอยู่กับรสจูบจนส่วนล่างถูกรุกล้ำเมื่อไหร่นั้นกลับไม่รู้ตัว
“ยะ อย่าค่ะ”
มือเรียวตะบบเข้าที่ข้อมือหนา เมื่อก้านนิ้วเรียวเริ่มบดคลึงจุดอ่อนไหวจนกลีบสีสวยแยกออกจากกันน้อยๆ รู้สึกได้ถึงติ่งเกสรที่เผยอออกมารับสัมผัสแปลกใหม่
“อะ อื้อออ”
“พี่หนูแดงนี่ซนจัง แค่บดนิ้วตรงนี้ยังไม่ถึงไหนก็เยิ้มขนาดนี้แล้ว”
“เสือ ไม่เอานะ…อื้อออ”
คนขี้แกล้งทำเพียงถูไถนิ้วของเขาขึ้นลงตรงกลางรอยแยก ให้ท้องนิ้วครูดขึ้นลงกับติ่งกระสันที่ยังถูกโอบล้อมด้วยกลีบฉ่ำเยิ้ม
“อืออ”
หนูแดงกัดปาก เชิดหน้าขึ้นสูงเมื่อการปลุกเร้าแปลกใหม่นี้กำลังจะทำให้เธอขาดใจตาย ทั้งๆ ที่เสือแค่สัมผัสเธอแบบผ่านๆ เท่านั้น
“พี่หนูแดง…”
หนูแดงกดหน้าลงมามองใบหน้าหล่อเหลาของคนน้องด้วยสายตาฉ่ำเยิ้ม พยายามยามจะตั้งใจฟังแต่ก็ทำได้ยากเหลือเกิน
“ขา”
หนูแดงตอบเสียงสั่น เพราะเสือไม่ถามเปล่า กดนิ้วถูกไถร่องฉ่ำของเธอหนักมือขึ้นจนหนูแดงหลุดเสียงครางดังลั่น
“ผมขอใส่นิ้วเข้าไปนะ”
ใจดวงน้อยหดวูบ เพราะถ้าเธอเอ่ยอนุญาตมันจะเป็นครั้งแรกที่จุดหวงแหนของเธอโดนรุกล้ำจากบุคคลอื่นที่ไม่ใช่นิ้วเรียวของตนเอง และใช่ หนูแดงเคยชั่วตัวเองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
“มะ อื้อออ เสืออย่าบี้”
“นะคะ”
หนูแดงสะบัดหน้ารัวๆ ถึงแม้จะรู้สึกดีและเสียวแทบบ้า แต่เธอนั้นยังไม่พร้อมจริงๆ
“อืม ผมเข้าใจครับ พี่หนูแดงไม่ต้องเกร็งผมไม่กดนิ้วเข้าไป สัญญาครับ”
คนตัวเล็กถอนหายใจโล่งอก เมื่อนิ้วร้ายนั้นเปลี่ยนจังหวะกลับมาเป็นเนิบนาบหยอกเย้ากับเม็ดกระสันของเธอเพียงภายนอกเท่านั้น
เรียวปากอิ่มถูกเสือครอบครองอีกครั้ง หนักหน่วงกว่าเมื่อสักครู่
“นายนี่มันเนิร์ดปลอม…อะ อือออ เสืออ”
“ทีพี่นมใหญ่กว่าหัวผมยังไม่เห็นพี่จะช่ำชองเรื่องอย่างว่าเลยน้า ดูดิแค่ผมลูบตรงนี้เบาๆ พี่ก็ตัวสั่นเป็นลูกนกแล้ว อีกอย่างผมใส่แว่นเพราะสายตาผมสั้น ไม่ได้ใส่ให้ดูเนิร์ดสักหน่อย อืม ตรงนี้ของพี่โคตรนิ่มเลย…”
หนูแดงผวาเข้ากอดคอเสือแน่น เขายังรักษาสัญญาที่ว่าจะไม่กดนิ้วเข้าไปในร่องฉ่ำแฉะของเธอ แต่กระนั้นก้านนิ้วเรียวกลับบดบี้บนติ่งเกสรไม่เบาแรงจนกลีบทั้งสองอ้าออก
“อื้อออ”
“เสียวมั้ยคะ”
“มะ อื้อ ไม่รู้”
“ผมอยากให้พี่เสร็จ เสร็จให้เป็นรางวัลหน่อยได้มั้ยครับ พี่หนูแดง”
เสือลากไล้ปลายลิ้นเข้ากับหัวไหล่เปลือยเปล่าของเธอเบาๆ แวะขบกัดฝากรอยฟันไว้ที่ซอกคอขาวพอให้เสียวกระสัน ก่อนที่เขาจะกดเข่าข้างหนุ่งลงบนพื้น ส่งผลให้ใบหน้าหล่อเหลาอยู่ตรงกับจุดกลางกายสาวของหนูแดงพอดิบพอดี
"สะ เสือ จะทำอะไร"
"จะทำให้พี่หนูแดงเสร็จไง ขืนปล่อยไว้แบบนี้ทรมาน"
ไม่ถามกันสักคำว่าเธอจะทรมานหรือไม่ เสืออ้าเรียวขาทั้งสองออกโดยใช่มือสอดเข้ารั้งที่ข้อผับแล้วดันมันไปข้างหน้าเบาๆ พอให้ร่างของหนูแดงเอนเอียงไปด้านหลังอย่างไร้ตัวเลือกอื่น
"อ๊า เสือ…"
หนูแดงกระตุกวูบเมื่อเสือฝังใบหน้าลงกลางหว่างขา ขบเม้มติ่งเกสรผ่านกางเกงนอนเนื้อดี น้ำเมือกเสียวสีใสถูกขับออกมาเปียกชื้นให้เห็นเป็นวงกว้าง ผสมผสานกับน้ำลายของรุ่นน้องเอาแต่ใจจนแยกกันไม่ออก
ฟุ่บ…
กางเกงตัวเดิมหลุดออกจากร่างลงไปกองอยู่บนพื้น หน้าอกหน้าใจขนาดใหญ่สั่นกระเพื่อมจากแรงหายใจกระชั้นหนูแดงกัดปากไม่เบาแรง ตัดใจกดหน้าลงมามองว่าเสือนั้นกำลังจะทรมานเธออย่างไรต่อ
"ยะ อย่าค่ะ"
"แต่เสืออยากให้พี่หนูแดงเสร็จ"
"มะ ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะเสือ นะ พะ อือ พี่ไม่ไหว"
"ผมรู้ว่าพี่จะไม่ไหว เดี๋ยวนอนหลับไม่สบายตัวนะครับ"
ยังจะมีกระจิตกระใจมาห่วงใยเธออีก คนตัวเล็กแก้มแดงซ่านเมื่อความแข็งขืนตรงหว่างขาของเสือเองก็ดุนดันผ้าขนหนูผืนเล็กที่เขาสวมใส่อยู่ เผยให้เห็นส่วนหัวแดงก่ำโผล่พ้นรอยแยกออกมาทักทายจนต้องแอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น
"ถ้ายังมองไม่เลิก ระวังมันจะมุดข้าไปทักทายน้องหนูแดงของพี่นะครับ"
หนูแดงไปไม่เป็น รีบหลบสายตาออกจากความใหญ่โต แถมส่วนปลายยังฉ่ำเยิ้มไปหมดนั่นให้พ้นจากการมองเห็นของสายตา
"พี่อย่าเกร็ง เสือสัญญาแล้วว่าจะไม่สอดนิ้วเข้าไป แต่ขอเลียให้พี่เสร็จนิดเดียว"
ฮือ ไม่ใส่นิ้วเข้าไป แต่จะเลียกันแบบนี้มันต่างตรงไหนนะเสือ
"นะคะ พี่หนูแดงเสร็จเมื่อไหร่เสือจะไม่วอแวต่อเลย นะ เสร็จให้เสือนะ"
พูดจบร่างสูงไม่รอช้า กดปลายจมูกโด่งรั้นเข้าทักทายกลีบสีอ่อนที่ถูกเปิดออกด้วยปลายลิ้นชื้น เสือแลบเลียตามรอยแยกไปจนสัมผัสเข้ากับติ่งกระสันโดยตรง
"ซี้ดด เสืออ"
"ขา"
หนูแดงลืมตัวร่อนสะโพกเข้าหาปาก ส่งเสียงครางกระเส่าอย่างลืมอาย
"ชอบมั้ยพี่หนูแดง"
"อะ อื้ออ อย่าถามนะ น่าอายจะตาย"
"ไม่เห็นน่าอายตรงไหน พี่โคตรสวย สวยแม่งทุกตรง"
หนูแดงอดไม่ได้ที่จะปรายตามองลงมาอีกครั้ง จนเห็นว่าเสือเองก็กำลังชักรูดส่วนแข็งขืนของเขาขึ้นลงด้วยมือข้างที่ผละออกจากข้อพับของเธอไปเมื่อสักครู่ ประหนึ่งว่ารุ่นน้องตรงหน้านี้กำลังจะหมดความอดทน
"ซี้ดดด โคตรเยิ้มพี่หนูแดง ถ้าใส่เข้าไปในตัวพี่มันคงรู้สึกดีมากๆ เลย"
"นายนี่มันเจ้าเล่ห์ ซี้ดด เบาค่ะ อื้ออ"
หนูแดงเสียงหาย เขาไม่สอดนิ้วเข้าไปก็จริง แต่กลับส่งปลายลิ้นกดเข้าๆ ออกๆ รูสวาทของเธอแทน
หนูแดงเชิดหน้าขึ้นสูง ปล่อยให้ผมยาวสลวยเกลี่ยกับพื้นหินอ่อนของเค้าน์เตอร์ด้านหลัง เอวเล็กยังคงส่ายร่อนเข้าหาปากของหลานรหัส เหมือนกับว่าอยากให้เขาปรนเปรอเธอให้ถึงใจกว่านี้
"ซี้ดด เสียวว"
เสือยกยิ้มมุมปากเมื่อในที่สุดเขาก็หาจุดอ่อนไหวของหนูแดงเจอ นอกจากติ่งกระสันเม็ดเล็กน่ามองนั่นแล้ว แคมด้านข้างกลีบอูมยังทำให้เธอสั่นสะท้านทุกครั้งที่เขากระดกลิ้นเฉียดเข้าไปใกล้
"อ๊า เสือ พี่จะไม่ไหว อะ อ๊า"
"แตกใส่ปากเลยครับพี่หนูแดง"
เสือกระดกลิ้นระรัวขึ้นอีก ดูดซดน้ำเยิ้มสลับกันไป อยากกดนิ้วของตัวเองเข้าไปช่วยรุ่นพี่น่าสงสาร แต่ก็จำต้องรักษาสัญญา
"ละ แล้วนายล่ะ ซี้ดด"
"เดี๋ยวผมค่อยช่วยตัวเอง ให้พี่หนูแดงเสร็จก่อน อืมม"
หนูแดงหลับตาลงอีกครั้ง โฟกัสกับสัมผัสเร่าร้อนกลางหว่างขา และเมื่อเสือปรนเปรอเธอหนักขึ้นน้ำเหนียวจากรูสวาทจึงไหลทะลักออกมาให้เขาได้ดูดซดจนพอใจ
"อื้อออ"
หนูแดงครางเสียงดังเมื่อเธอที่เพิ่งเสร็จสมต้องมานั่งตาปรอยมองรุ่นน้องขยับตัวเข้ามาใกล้โหนกเนื้อนูนของเธอ เขาสาวมือขึ้นลงชักปรนเปรอตัวเองไป มองหน้าร่านสวาทของเธอไปด้วย
"ขอแตกบนนี้ได้มั้ยครับ"
มาขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่อนุญาตจะใจร้ายไปไหมนะ
หนูแดงกัดปากตัวเองเบาๆ พร้อมทั้งพยักหน้าน้อยๆ จนเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเจ้าหลานรหัส เสือสาวเท้าเข้ามาใกล้เสียจนลำอวบของเขาพาดอยู่บนเนินเนื้อสาวของเธอ เสียงชักรูดฉ่ำแฉะดังอยู่ในโสตประสาด หนูแดงไม่ละสายตาไปไหนเพราะสีหน้าสาดเสียวของเสือนั้นช่างน่ามอง
"ซี้ด พี่หนูแดง เสือจะเสร็จ"
"สะ เสร็จเลยค่ะ เสร็จเลย"
ร่างสูงคิ้วขมวดเป็นปม รูดรั้งตัวเองหนักขึ้นจนสายน้ำขาวขุ่นเหนียวหนืดฉีดพ่นออกจากส่วนปลายลงบนเนินเนื้อสาวของหนูแดงอย่างอย่างพอดิบพอดี
"ซี้ดด อืมมม โคตรดี"
หนูแดงหอบแฮ่ก สายตาจับจ้องอยู่ที่น้ำกามขาวขุ่นบนเนินเนื้อของเธอ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีกลับเข้าร่างเมื่อไฟราคะเริ่มอ่อนตัวลง
เพียะ…
มือเรียวฟาดเข้าไปที่ไหล่ของเสือไม่เบาแรง โทษฐานที่มาล่อลวงให้เธอเสียผู้ใหญ่ได้
"พี่รู้มั้ยว่าพี่อ่ะ โคตรเซ็กซี่เลย มากจนผมเกือบรักษาสัญญาไว้ไม่ไหว"
"นายมันเจ้าเล่ห์"
"ผมแค่อยากให้พี่หนูแดงสบายตัว เป็นห่วงเฉยๆ เองครับ เดี๋ยวจะนอนอึดอัดไปเปล่าๆ"
เสือถือวิสาสะหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำมาเช็ดทำความสะอาดน้ำกามที่เขาปลดปล่อยมันเอาไว้เบามือ ส่วนหนูแดงนั้นทำได้เพียงเบือนหน้าหนีไปทางอื่น จะห้ามยังไงเด็กดื้อคนนี้ก็คงไม่ฟังกัน
จุ๊บ…
เขากดจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากอิ่ม ก่อนจะไล่ริมฝีปากพรมจูบลงเรื่อยมาจรดที่อวัยวะเดียวกันของหนูแดง ขบเม้มมันเบาๆ อย่างอ้อยอิ่งแล้วผละออก
"คราวหน้ามาอาบน้ำห้องผมนะ เราจะได้เท่ากัน เดี๋ยวผมแถมถูหลังให้พี่หนูแดงด้วย"
"มะ ไม่เอาหรอก ห้องพี่ก็มี"
"ฮ่าๆ กลัวผมเหรอ"
"ก็นายชอบฉวยโอกาส"
เสือขยับริมฝีปากเข้าไปใกล้ใบหูเล็กอย่างจงใจ พ่นลมร้อนจากปากเขา ก่อนจะกระซิบคำพูดวาบหวามใส่กัน
"หรือพี่จะปฏิเสธว่าพี่ไม่ได้ชอบมันล่ะครับ หนูแดง…"
ชื่อที่ถูกเรียกโดยไร้คำสรรพนามก่อนหน้า ทำให้หนูแดงแทบกัดลิ้นตายเพราะมันมีพลังทำลายล้างจนต้องแอบบีบขาเรียวเข้าด้วยกัน
"แต่ผมชอบนะ ชอบทุกอย่างเลย ถ้าเกิด…ได้เข้าไปอยู่ในตัวอุ่นๆ ของพี่จะดีแค่ไหน"
นี่เพิ่งครั้งแรกก็จะตาย ถ้าเกิดมีครั้งที่สอง หนูแดงไม่อยากจะคิดเลยว่าเธอจะออกมาสภาพไหนกัน
- ผู้เขียน
