มธุรินได้แต่ยืนเหวอ กว่าสมองจะประมวลผลเรื่องราวที่เขาพูดได้ คนพูดก็เดินนำเธอเข้าไปด้านในอาคารคอนโดเรียบร้อยแล้ว เธอจึงต้องซอยเท้าถี่ๆ เดินแกมวิ่งเพื่อให้ทันคนขายาว
"ไม่ได้นะคุณพัฒน์ คุณต้องใส่ถุงยาง ถ้าไม่อย่างนั้นฉันไม่โอเคนะคะ" เมื่อวิ่งมาจนทันเขา มธุรินก็รีบคว้าแขนเขาไว้ ละล่ำละลักเอ่ยบอกทันที
"แต่ผมโอเค"
"ก็ฉันไม่โอเค" เมื่อคนพูดไม่หยุดเดิน เธอที่คว้าแขนเขาไว้ออกแรงยื้อนิดๆ หวังจะให้คนตัวสูงหันมาฟังเธอพูดให้รู้เรื่อง
"งั้นเรียกพี่เพราะๆ หน่อย แล้วก็เรียกตัวเองเหมือนที่เธอเรียกกับคนอื่นน่ะ" เขาหยุดยืนยิ้มร้ายก้มมองคนตัวเล็ก ใบหน้าหวานเริ่มตึงขึ้นทันที ยิ่งทำให้ไตรพัฒน์อยากแกล้งเธอเข้าไปอีก
"พี่พัฒน์คะ กลับไปเอาถุงยางก่อนค่ะ เดี๋ยวลินไปหยิบให้ก็ได้" เสียงหวานแต่ใบหน้ายังบึ้งตึงตอนที่เอ่ย และเธอคิดว่าเธอเดาไม่ผิดเขาจะต้องมีคอนดอมเตรียมไว้ในรถแน่นอน
"เอามาแล้ว" ไตรพัฒน์ก้มหน้าล
