Evden birlikte çıkmıştık. Korhan ısrarlarıma rağmen beni dinlememiş, büyük bir alışveriş merkezinin önünde arabayı durdurmuştu. Nereye gittiğimizi bile sormaya fırsatım olmamıştı. Aklım karmakarışıktı. Benimle evini paylaşmak istemişti bende kabul etmiştim. Peki neden bu kadar yakın davranıyordu bana? Ben, ilgiye alışık bir insan değildim. O ise beni ilgiye boğuyordu.
Ya alışırsam?
Alışmamam gerekiyordu.
Alışamazdım ona.
“Ne alacağını mı düşünüyorsun?”
Korhan’ın sesi düşüncelerimi böldüğünde arabanın durmuş olduğunu fark ettim. Sanırım kendime gelmemi bekliyordu ve ben aptal gibi düşüncelere dalmıştım. “Dalmışım.” Başını sallayıp, arabadan inmek için hareketlendi.
“Gel bakalım.”
O, arabadan inince arkasından bende indim. Üzerimde Korhan’a ait kıyafetler vardı. Evden çıkmadan önce ba
