Herkesin bakışları bir anda bana dönünce donup kaldım desem yeriydi çünkü bakışları üzerimde hissedince bana bir kal geliyordu. “Merhaba?” dedim elimi kaldırıp selam verir gibi yaptığımda Cihan oturduğu yerden kalktı.
“Oo benim kardeşim gelmiş!” dediğinde Korhan’a söylediğini zannettim. Korhan ona ters ters baksa da Cihan yanıma gelip kollarını bana sardığında duraksadım. “Nasılsın, inşallah bu hayvan sana iyi davranıyordur?” dediğinde elimi sırtına koydum. Dostça sarılıyordu, bunu hissedebiliyordum.
“Evet, iyi davranıyor.”
Kulağına fısıldadığımda Korhan onu ensesinden tutup geriye püskürttü. Tutku ise şaşkınca bana bakıyordu. “Sen Korhan’la aynı evde mi kalıyorsun?” diye sorunca başımı salladım. Bakışları sekteye uğrarken Korhan ile Cihan birbirlerine gireceklerdi ama bu ciddi değildi
