ตอนที่ 1. ชินสู้กับคนที่มารังแกคนแก่
1703 คำ
เด็กชายชินเดินมาในเมืองนี้กับมารดาผู้เป็นแม่คนสวยและน่ารัก! ซึ่งมีชื่อเมืองว่า… เมืองปาหิต ก็ได้เดินๆ มาสักพัก… ชินได้เห็นตลาดสด ผู้คนขายของสด เต็มไปหมดเลย… ชินก็ได้ชอบใจเอามากๆ แล้วชินก็ยืนมอง…
“ว้าว… นั่น! ตลาด ของขายเยอะจังล่ะแม่! มีแต่ของ เต็มไปหมดเลยอะแม่…”
แม่มิว: “จ้าลูก! ลูกอยากไปไหมล่ะ อยากไป.. ก็แวะไปกันสิ ไปเร็ว ไปๆ.. ไปเดินดูกัน!”
“ฮ่ะแม่! ผมอยากจะซื้อของกินและเครื่องสำอางที่แม่บ่นว่าหมด!… ให้แม่พอดีเลย ฮ่ะผม!!”
“ชินมีเงินเหรอ! ลูก ฮื้อ!…”
“๕ ๕… ไม่มีหรอกฮ่ะ!.. อิอิ… ผมแค่แซวแม่ ล้อแม่เล่นน่ะ ฮิฮิ!!…” แม่ก็ได้ยิ้ม… ยิ้มใหญ่เลย ทีนี้!!!
แม่ก็ว่า “หื้ม… เรานี่น่ะ..,,”(พร้อมกับส่ายหัวและยิ้มขำไป…)
ชินเลย รีบเดินไปแวะ ร้านขายผลไม้ร้านแอปเปิล ร้านนึง! แล้วได้หยิบลูกแอปเปิลดู… และพูดว่า'…
“หวานไหมฮะ… ผมขอชิมสักลูกนึง! ได้ไหมฮะ!!…”
แม่ค้าก็ตอบว่า' “ได้สิจ๊ะ…ไอ้หนู” แล้วแม่ค้าก็เอาอีกลูกนึงที่สวยๆ ล้างเสร็จสรรพมาๆ ปอกให้ ชินชิม… ชินก็ได้รีบหยิบชิมเข้าปากเลย… ชินเคี้ยวๆ ไป มองรอบๆ ไป … แล้วแม่ชินก็ยืนรอดูชินกินๆ …
ชินที่กำลังกินไปมองไปนั้น… ได้เห็น… ใส่กับกลุ่มผู้ชายชุดนึง ที่เดินเข้ามา!… ชินมองดูเขาแปลกๆ กัน เขาเดินท่าทางกวนๆ… ทั้งก๊วน สี่คน!!!
ชินคิด'! 'เหมือนพวกนี้มันจะเดินมาหาเรื่องใครเลยงะ?'
และแล้ว ผู้ชายทั้งสี่คนพวกนี้ก็ได้เดินแวะที่ร้าน... ผักสดร้านนึง! เขาใช้วาจาและกำลังข่มเหง เจ้าของร้านผัก ร้านนี้!... ซึ่งกำคอเสื้อป้าหญิงแก่คนหนึ่ง และอีกคนก็กำลังกำคอเสื้อคุณลุงอีกคนนึง ซึ่งชิน เห็นแบบนี้ ก็ไม่อยู่รอ... ใครใดๆ ชินกลัวปัญหาเกิด... รุนแรงกว่านี้!! กับป้าลุงทั้งสองคนเขา...
ชินก็ได้วิ่งเข้าใส่… พร้อมกับพูดว่า'
“อยากเล่นกับบาทาของไอ้เด็กหมาชินคนนี้เหรอ มา!… ได้!! ข้าจะจัดให้… เจ้าเอง!”
ซึ่งชายหนึ่งในสี่คนนั้นกำลังจะชกเข้าที่ใบหน้า คุณลุงคนนั้น...!!!
...ชินวิ่งเข้าผลักผู้ชายคนที่กำลังง้างมือจะชกใส่คุณลุงคนนั้น ล้มลง...อย่างแรง!!
“๕ ๕ อุ้ย!!.. คุณพี่ คุณพี่ เป็นอะไรรึป่าว ฮ่ะ... ๕ ๕ ๕” (ชินพูดแล้วหัวเราะเยาะไปด้วย)
พวกผู้คนในตลาดต่างมองดู... และพวกของชายที่โดนผลักล้ม ทั้งสามคนนั้นก็ ต่างหันหน้า มามอง... ที่ชิน.. อย่างจัง!! (แบบโมโหและงงๆ ในคราวเดียวกัน)...
“ใครวะ..?? .. ช่างกล้า!!”
ชิน พูด ว่า'.....
“พวกเจ้าเป็นใครกัน ถึงริได้!! มาทำเช่นนี้ กับคนแก่เค้าเยี่ยงนี้! พวกเจ้าคุยดีๆ กันก็ได้นิ่.. ทำไมถึงต้องใช้กำลังคุยกัน... ”
“ไอ้เด็กน้อย ไอ่บ้า.. เอ็งกล้ามาผลักข้า! ล้มลงรึ... แถมยังมาพูด… หัวเราะใส่ข้าอีก!!”
ชินมองหน้ากลับ โกรธและนิ่ง “….”
และไอ้พวกสามคนนั่น! ก็เดินมา!!!…
“เด็กน้อยเอ้ย!!... เอ็งเป็นใครกันรึ.. เจ้าทำไมช่างแรงเยอะ หาา!!...”
“พวกเจ้าอย่ารังแกคนพวกนี้เลย เขาไม่มีแรงสู้พวกนายหรอก… น่า มีอะไรก็ค่อยๆ พูดจากันสิ!!! ใช่มะ… ”
ไอ้คนที่ล้มลงก็ ไม่พอใจใหญ่… ก็ได้ลุกขึ้นและเข้าไปตบที่หัว 'ชิน' …. ป้า, ลุงนั่นก็พูดขึ้นมาว่า…
“ขอบใจจ้ะเจ้าหนู! ป้าลุงเป็นหนี้พวกมันน่ะ.. นิดนึงเอง.. แต่ แต่… มันก็ไม่ใช่เรื่องของเอ็งๆ ออกไปเถอะ! เดี๋ยวเอ็งก็จะเจ็บเอานะ ไอ้หนู… !!”
แล้วชาย สี่คนนี้ หนึ่งในนั้น.. ก็เดินเข้ามาอุ้ม ชิน ไว้ แล้วพูดว่า'….
“เอาไงต่อดีลูกพี่… จะจัดการกับไอ้เด็กเวรนี่ ยังไงดี!!!”
แล้วชายคนหนึ่งในนี้ก็พูดว่า'
“เอามันไปทำงานแบกหามดีกว่า หรือเอาไปจำหน่าย … แรงเยอะแบบนี้! น่าจะได้เงินดี!… แต่ถ้าจำหน่ายก็น่าจะได้ หลายเท่าตัวแน่ๆ”
แม่มิวจากที่ยืนๆ ดู อยู่… ห้ามๆ ชิน แล้ว ได้แต่ตะโกน ชินก็ไม่ฟังและไม่ออกมาเลย... แม่ก็เลยได้แต่ยืน อย่างห่างๆ ห่วงๆ และแล้วก็ได้วิ่งเข้าไป พูดว่า'…
“อย่า! จับลูกฉันเลย นะ นะ!...(พร้อมกับยกมือไหว้) ขอล่ะ … อย่าเลย!! ปล่อย… ปล่อย.. ปล่อยลูกฉันไปเถอะ!!”
แม่พูดเสร็จ ชิน' ก็ได้ ชกเข้าที่คอ ข้างหลังชายคนนี้พอดี! อย่างรุนแรง! !! แล้วก็ยิ้มอย่าง กวนๆ ไอ้คนนี้!... ทำเอาแม่สะดุ้ง! และตกใจว่า' [ชินเอาตัวรอดได้ยังไง เก่งจัง!!] แม่พร่ำในใจ...!!!
แล้วชินก็ได้กระโดดลง ตอนที่ชายคนนั้นกำลังเจ็บ... และมือเขาก็ปล่อย... จนชินหลุดออกมา… แล้วชิน! ก็ได้โมโหและหัวเราะกวนๆ เตะเข้าไปที่เป้าอย่างจัง! และชก! เข้าไปที่หน้าท้องชายคนนั้นอย่างแรง!! จนชายคนนี้ต้อง … ปลิว!! ปลิวไปไกลมาก จนไปโดนข้าวของร้านอีกฝั่งตรงข้ามกระจัดกระจายไปหมด !!
…
แล้วชายพวกนั้นเห็น ก็ รุมเข้ามา… จะไล่จับ ชิน (แม่เอามือปิดปาก เพราะตกใจ! พร้อมกับจะร้อง ให้คนช่วย!) แล้วไม่ทันไร ชินก็…
เตะต่อยชายพวกนั้น ยับ เละเทะ ตุ้มเป๊ะ!! กันหมด (แทบเจ็บสาหัส กัน!! จนลุกเดิน แทบไม่ได้!!)
ชินยืนหัวเราะเสียงดัง แล้วกล่าวว่า'
“ว่าไงล่ะ... เป็นอะไรกันไปรึ... นี่... ง่วงนอนกันแล้วรึ...”
แม่ถึงกับ งง มาก ว่า' [ลูกชั้น! ไปเก่งมาจากที่ไหนกัน…นะ]
ชิน ยืนกำมัด โมโห! พวกนี้อยู่ แล้ว…
กำนันมีน: ก็ออกมาจากกระต๊อบบ้านเก่าๆ โทรมๆ หลังนึง!! กำนันมีน ได้ยินเสียงครวญครางจากชายพวกนี้! จึงออกมาเพราะรู้ว่า'… มีชายผู้นึง ที่กำลังเก่งกล้าสามารถมาก ที่เอาพวกนักเลงพวกนี้อยู่หมัด! จากที่ไม่เคยมีใคร ทำไอ้พวกนี้ได้! มาก่อน.
แล้วกำนันมีนก็ได้… เห็นข้าวของฝั่งนู้น! เละ! กระจัดกระจาย… แล้วกำนันมีนก็ได้บอกอีกว่า… เดี๋ยวข้าจะเป็นคนออกค่าใช้จ่าย ให้ฝั่งนู้น! เอง กำนันมีน พูดแล้ว ก็ทำปากชี้! ไปทาง ร้านฝั่งโน้น… !!
ชิน' ที่ยืนทำหน้าจริงจัง! อยู่ ก็ งง?… ว่าใคร กัน???
และชิน! ก็ได้ถามไปว่า'
“คุณลุงเป็นใครกันรึ! .. ทำไม! ใจดีจัง! ถึงได้จะออกให้ชิน! และ.. ทำไมท่าน หน้าคุ้นๆ จัง”
“ข้ารึ ข้าชื่อ… กำนันมีน … กำนันแห่งเมืองนี้ ที่เคยกำลังปกป้องเมืองแห่งนี้อยู่!! แต่.. แล้ว.. !! ก็ไม่สำเร็จ”
ชิน! ซึ่งได้ยิน อย่างนั้น!! ก็ คิด'…เราเคยฝันเห็นเค้านี่นาาา… หน้าแบบนี้เลย… ว่าเรา! เจอเขา'(กำนันมีนชาติก่อนเคยเป็นพ่อของชิน! เขาผูกพันกันมาก มาจนถึงชาตินี้! เขาเคยได้สัญญาต่อกัน และได้มาเจอกันอีกครั้ง ในชาตินี้)
และแล้วไอ้… คนพวกนั้น ก็ได้ลุกวิ่ง หนี!! … แต่ หนึ่งในนั้นหัวหน้ามัน… ก็ยังยืน จ้องดูอยู่!…
“จะจัดการไอ้เด็กนี่ให้ได้…”(นายคนนี้แค้นนัก)
ชิน… ก็' ได้หันมองหน้าไอ้หัวหน้าคนนี้ แบบจริงจังแบบหน้าดุมากๆ แล้วเดินไปหามัน... แต่ช่วงที่ระหว่างกำลังเดินไป ชินเจอยำวางอยู่... เจ้าของไม่มีล่ะ เพราะได้วิ่งหนีกันไปหมดละ... ชินจึงได้หยิบกินและมองประชดไอ้หัวหน้าที่ยืนมองหน้าชิน นี้!... แต่แล้วยำที่ได้หยิบกินนี้ มันดันเผ็ด เอามากๆ จึงได้ทำให้ชินจากที่โกรธอยู่นั้น ทำหน้าหายโกรธไปเลย....!!!
แต่โชคดี! ที่ไอ้หัวหน้านี่! ก็ได้ หนี! ไปก่อน มันรีบเดินไป แบบกึ่งวิ่ง… กึ่งเดินแบบเนียนเดิน ช้า.. ช้า เพื่อหลบหนีไปก่อน..... (จึงโชคดีของชินไป! ที่ไอ้หัวหน้านั่นมันไปก่อน เพราะชินเผลอกินของเผ็ด! มันทำให้ชินไม่แค้นโกรธใครและจะไม่สามารถทำอะไร ใครใดๆ ได้สักพัก สักพักใหญ่ๆ เลย...)
ชิน! ถามแม่'…
“แม่ๆ เป็นอะไรมากไหม…!!!”
“ไม่จ้า… ล่ะนี่ลูกละ เจ็บตรงไหนมากมั้ย ห้ะ…”
กำนันมีนก็ได้เชิญชวน ชินและแม่ของชินเข้าในบ้านหลังนั้นก่อน… แม่มิวของชิน ก็พูด …
“ขอบคุณ.. นะ”
และทั้งสามก็ได้เดินเข้าบ้านกระต๊อบหลังนี้ ไป!!…
ไอ้เด็กเวรนั่น! มันเป็นลูกเต้าเหล่าใครกัน! มันถึงได้เก่งกล้า! กล้าเก่ง! เอ้ย!! กล้าแกร่งจังนะ!! …(โมโห เอามือทุบโต๊ะ... แรงๆ และเจ็บ!)
“โอ้ยยย…”
ไอ้นายลูกน้องในนี้ ก็หัวเราะไป ขำไป เจ็บไป ว่า'…
“คงเป็นลูกเทวดามั้งฮ่ะพี่… ๕๕.. โอ้ย…!! เจ็บปาก… ..เจ็บปากอยู่เลยเนี่ยพี่…!!”
และอีกคนในพวกนี้! ก็พูดกันว่า'
“ไอ้เด็กนี่ มันพูดจาแปลกๆ อย่างกับผู้ใหญ่ จังเลย!! แถมกวนทีน.. อีก พวกเจ้าว่ามะ… ..”
“อืม อืม.. ข้าก็ว่างั้นแหละ…” อีกคนก็ว่า …
“อืมๆ … ข้าก็ว่างั้นแหละ…เด็กห่าอะไรน่าตืบชิบหายยย!!”
และอีกคนก็พูดขึ้นมาอีกว่า'…
“ไอ้เด็กคนนี้! คงติดพูดภาษาโบร่ำโบราณมาจากหนังเก่าน่ะมั้ง ๕ ๕ ๕ ๕” (มีขำ)
หัวหน้าที่มาดเข้มสุดคนนี้ ก็ได้พูดต่อ… อีกว่า'…
“ข้าจะไปจัดการมันคืนให้ได้ … คอยดูเชียววว!!”
ป้ากับลุงสองคนนี้ ที่ชินช่วยไว้… ก็มานั่ง' นึกคิดถึง' ชินกัน… .
“เด็กคนนี้ .. สุดยอดจริงๆ ขอบคุณสวรรค์มากๆ(และก็ยกมือไหว้)… ที่ส่งเค้ามาช่วย ได้ทันถ่วงที! รอดไปเราคราวนี้!…”
....................
และพอชินได้ทราบจากปากกำนันมีน!… ถึงอำนาจและลักษณะนิสัยของพวกก๊วนแก๊งค์นั้นแล้ว… ยิ่งก็มีแต่...
ทำให้ชินโมโหมากขึ้น..... (ชินทำหน้าโมโหมาก) พร้อมกับพูดว่า' ได้เจอกันอีก แน่!! พวกเจ้า...
และ ข้าอยากจัดการมัน!...........
- ผู้เขียน
