สาวสวยร่างอรชรในชุดเดรสสีน้ำเงินรัดรูปสั้นเลยเข่าแขนกุด เดินโซซัดโซเซด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ในชั้นหนึ่งของโรงแรมของชายหนุ่มที่เธอแอบรัก จนความรักมันกลายเป็นความแค้น เมื่อชายหนุ่มดูเหมือนจะไม่สนใจในตัวเธอเลย จนบางครั้งรู้สึกถึงความห่างเหินของชายหนุ่มที่แสดงออกมาชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
"จะไปไหนคะ” มือเรียวคว้าตามมาพร้อมๆ กับเสียงแหลมเล็ก ดึงแขนแกร่งไว้อย่างถือสิทธิ์
เขาเพิ่งเดินกลับมานั่งได้ไม่กี่วินาที หลังที่บอกเธอว่าจะไปห้องน้ำ แล้วกลับมาสีหน้า เหมือนใครทำให้ไม่พอใจกลับมา...
“เมย์! อยากให้ผมนั่งเป็นเพื่อนกินข้าวไม่ใช่หรือ แล้วตอนนี้เมย์กินข้าวเสร็จแล้ว ผมก็ไปได้แล้วใช่ไหม?” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ ว่าหากผู้หญิงที่อุตส่าห์ถ่อขับรถมากินข้าวด้วย จะขับรถกลับไปอีกครั้งมันใช้เวลามากแค่ไหน และมืดค่ำสักปานใด
"....."
สาวสวยปากอ้าค้าง อึ้งกับคำพูดของชายหนุ่ม จนลืมสวยไปหลายนาที "แต่คุณ
